tibbenwerkt! – business coaching

Viewpoint Creative – Holiday Card from Viewpoint Creative on Vimeo.

“Als adviseur moet ik onafhankelijk zijn”. Jorit was stellig. Ik gaf een training uit de categorie ‘effectief communiceren en beïnvloeden’ en vanaf dag één gooide hij z’n kont tegen de krib.

In gedragscodes van veel beroepsverenigingen vallen de woorden onafhankelijkheid, gelijkwaardigheid en verantwoordelijkheid me op.

In mijn vorige blog was een klant teleurgesteld: niemand koos voor hem.Maar was er nog iets anders aan de hand en hebben onafhankelijkheid, gelijkwaardigheid en verantwoordelijkheid daar mee te maken?

Als je klant een serieus probleem heeft – waarvoor jij wellicht een heel goede oplossing hebt – dan ervaart je klant een crisis. Stel jij hebt een crisis, nu. Je loopt of belt naar de eerste hulp of helpdesk. Daar zit iemand op je te wachten en deze zegt tegen jou:

“Ik heb altijd de behoefte om de vraag eerst helder te krijgen”.

Terwijl jij verlangt naar hulp, advies of verlichting, blijft de ander je doorzagen. Los van de dikke ‘ik’ waarmee de zin begint, natuurlijk is het belangrijk om DE vraag glashelder te krijgen.
Maar wat ik zie is dat veel professionals in de onderzoeksfase blijven hangen en zo de klant eigenlijk in de steek laten.

Omdat ze uitgaan van gelijkwaardigheid? Natuurlijk ben je als mens gelijkwaardig. Maar als professional toch niet? Een professional heeft een vak en weet ergens het allermeeste van.

Of van onafhankelijkheid? Veel zelfstandigen hebben een sterke onafhankelijkheidsdrang. Maar onafhankelijk staat ook voor geen verbinding. Kun je een goede dienst verlenen zonder je te verbinden aan een specialiteit, klant of eigen visie?

Of gaat het om verantwoordelijkheid delegeren? Een theorie over situationeel leidinggeven zegt: in crisistijd ga je niet overloos onderzoeken en overleggen, maar instrueren. Stel je eens voor: polderen op de eerste hulp?

Dit is een polder-alert voor professionals. Mijn oproep om stelling te nemen, te beginnen op 3 gebieden:

•    ben je werknemer of ondernemer? Als professional kun je maar beter een baan nastreven OF een eigen aanbod creëren. De tussenweg – als ZZP-er of freelancer – is een weg met eenrichtingsverkeer. Je wordt uitgeknepen als een citroen en ingewisseld als een pak suiker.

•    welk specifiek probleem kun jij als geen ander en bij wie in het bijzonder oplossen? Als je hier loyaal aan bent dan herken jij snel wat er echt aan de hand is, voelt je klant je vlieguren en krijg jij vertrouwen. Zo laat je elkaar niet onnodig lang bungelen in de onderzoeksfase.

•    wat wil jij altijd weten van je klant (ja, altijd!) om van probleem naar resultaat te kunnen komen? Of je nu werkt met een intake, briefing of quick scan, je kunt maar beter je eigen succesrecept ontwikkelen. Zodat jij en je klant goed starten en samen finishen.

Als je blijft polderen, dan wordt het hard ploeteren voor een twijfelachtig resultaat!

Ik lees je reactie graag! (klik op reactie en scroll naar beneden)

PS:

de video bovenaan dit artikel laat zien wat er kan gebeuren als je weinig stelling neemt. Ook zeer interessant buiten de Feestdagen en voor niet-vormgevers

photo credit: FotoRita [Allstar maniac] via photopin cc

De man achter de balie is zeer oplettend. Hij moet bij m’n eerste keer tussen-mijn-regels-door hebben geluisterd. Want bij mijn tweede bezoek in korte tijd vraagt hij aan mij:

“hoe krijg ik meer klanten in mijn winkel?”.

Natuurlijk heb ik daar ideeën over, maar wat weet ik van de GSM-markt? Ik wil hem of mezelf geen leergeld of -tijd laten betalen en beloof hem op zoek te gaan naar een expert. De man heeft me ontzettend geholpen en ik kan makkelijk iets terugdoen. Dacht ik.

Op twitter heb ik bijna 4.000 volgers, daar zitten vast experts of mensen die experts kennen tussen. Toch? Dit werd mijn zaterdagmiddagtweet:

“wie is expert in ‘meer klanten voor (zelfstandige) GSM shop in 030′? Het past niet bij mij en ik wil wel helpen”

Mijn bericht werd door een paar mensen doorgestuurd. En daar bleef het bij, nog geen expert te zien. Maar ja, het was zaterdag. Op maandagmorgen stuurde ik het bericht nog een keer de wijde tweetwereld in. Ik kreeg bijna spijt.

Ik dacht dat ik een hapklare sales lead aanbood. Maar nu werd ik aan het werk gezet. Ik wilde toch zo graag helpen?

Reactie 1 was rechtstreeks naar mij: “wat bedoel je precies?”.

Reactie 2 was via een andere zeer behulpzame ondernemer en nadat ik zelf telefonisch contact had opgenomen met de mogelijke expert: “ik heb altijd de behoefte om de vraag eerst helder te krijgen alvorens in te schatten of en wat ik eventueel voor iemand kan betekenen”.

OK, ik bood dus helemaal geen hapklaar leadbrokje aan. Ik had de rol van bemiddelaar/makelaar op me genomen en nu werd ik aan het werk gezet. Maar hé, dat is niet mijn bedoeling. Hoe verder?

Ik besloot naar de winkel te gaan en mijn speurtocht neutraal af te ronden door de twee namen en websites door te geven aan de ondernemer. Maar ik bleef er wel even bijstaan toen hij de websites bezocht.

Dit was zijn reactie: “zien er allebei goed uit. Ze zeggen veel. Wel moeilijk om te zeggen. Maar is het aantrekkelijk voor een winkel? Of voor een groot bedrijf?”

Niemand koos voor hem……
Van zijn gezicht was teleurstelling af te lezen.
En hij ging verder met ‘business as usual’.

Kies voor je ideale klant.
Zelfs Juist in een tijd waarin je denkt dat dat luxe is.
Anders tref je elkaar gewoon niet, jij en je klant!

Ik lees je reactie graag! (klik op reactie en scroll naar beneden)

photo credit: HikingArtist.com via photopin cc

“Als ondernemer heb ik last van valse bescheidenheid, keuzestress en bindingsangst”. Zo stelde ik me drie jaar geleden – in een select gezelschap – voor. Ondertussen ben ik flink gegroeid, maar afgelopen maand moest ik mijn eigen huis-tuin-en-keuken-diagnose flink bijstellen:

ik ben bang voor AFWIJZING.

De afgelopen weken bloos ik ineens, vraag ik me meer af wat regels zijn en hoe je ‘hoort’ te ondernemen. Afwijzing blijkt een sociale angst te zijn. Huh, ik?

In de zomer had ik speelkaarten in Amerika besteld. The Rejection Therapy. Elke set kaarten – het waren er drie – zat in een pak papier met daaromheen veel plastic vol lucht en dat zat dan weer in een enorme doos. Wat een verspilling, die Amerikanen toch.

Toen ik de kaarten eindelijk uit hun eigen kleine doosje kon halen, kon ik zien wat The Rejection Therapy was. Elke kaart heeft dezelfde eenvoudige lay-out, maar telkens een andere uitdaging. Van één zin. Wat simpel ziet dat er uit.

Dat had ik toch ook kunnen maken?
Precies, hád…. Maar ik héb het niet gemaakt.

Je voelt het als geen ander en als je niet uitkijkt dan BEN jij je dienst, als ondernemende professional;

• hoe stel je dan realistische doelen zonder een ‘slave of expectations’ te worden?

• hoe bied je jezelf dienst aan zonder angst voor afwijzing?

• want… wat als alles (niet) lukt?

Een maand geleden stond ik met ballen in mijn buik op mijn eigen event. Ik heb inmiddels 3 jaar verkering met zelfstandige professionals. Daardoor heb ik geen opdrachtgevers of ‘klussen’ meer. Maar wel favoriete klanten en eigen vrij werk met door mij zelf ontwikkelde diensten.

Toch was er nog iets. Met mij kon je in 100 dagen je groei versnellen. En daarna maakte ik dat ik weg kwam. Hoe goed en hartverwarmend het resultaat ook was. En hoeveel potentie er nog meer in zat.

Te veel te goed willen doen. In een paar uur. Het gaf me ballen in mijn buik, op mijn eigen event.

Wat een vergissing: ik had geen bindingsangst, ik was bang voor afwijzing. Ik nodigde namelijk voor het eerst mensen uit een stap verder en dieper te gaan: een jaar lang met mij te werken. Wat was de hapering? Ik ben toch geen watje of lichtgewicht?

Dus terug naar The Rejection Therapy, de kaarten die ik al eerder in huis had gehaald.

Het speldoel: elke dag door minimaal één persoon of partij afgewezen worden.
Wat is een ultieme afwijzingspoging?

• als je uit je comfortzone gaat

• als je verzoek (aanbod/interactie/uitnodiging) is afgewezen

• als je verzoek jou in een kwetsbare positie brengt, maar de ander macht geeft

• voorwaarde: respect voor de andere partij en zijn/haar gevoelens

Het gaat om de beste plek in een restaurant vragen, terwijl je zeker niet hebt gereserveerd. En dan iets vragen dat niet op de kaart staat. De leukste man of vrouw in de kroeg aanspreken. Zijn/haar telefoonnummer vragen.

Een klant vragen hoe je deze nog beter van dienst kunt zijn. Een persbericht sturen naar de redactie van een toonaangevend medium. Een incompleet artikel schrijven. Je ideale klant uitnodigen een jaar met jou aan de slag te gaan.

Wanneer heb je ‘gewonnen’?

• als je 30 dagen achter elkaar bent afgewezen (ja: 30 dagen lang 1x daags een afwijzing scoren!)

• EN als angst voor afwijzing je niet langer hindert of onder de duim houdt

Je traint je zelfvertrouwen en krijgt een dagelijkse reality-check cadeau.

Afwijzing hoort bij ondernemen. En je kwetsbaar voelen op het moment dat je de wereld voor het eerst een nieuwe eigen creatie laat zien ook.

Maar bedenk niet te veel wat er allemaal zou kunnen gebeuren.
Anders zou je wel eens een slaaf van je eigen verwachtingen kunnen worden.

Wanneer voel jij je afgewezen? Welke afwijzing scoor jij vandaag?

Ik lees je reactie graag! (klik op reactie en scroll naar beneden)

PS:
acquisitie door therapeuten wordt niet op prijs gesteld. Het delen van eigen ervaringen of ultieme afwijzingspogingen wel

“Mijn agenda is nog aardig leeg, wanneer wil je?” Iris is blij dat ze Jeroen treft. In haar ogen heeft hij wel wat problemen en zou hij klant kunnen worden.

Iris weet dat problemen oplossen de motor is van haar diensten en bedrijf. En ze is ook nog eens gek op helpen. Perfect, toch?

Maar hoe spot je de juiste problemen? Want terwijl je aan de ene kant denkt “er zijn genoeg problemen”, denk je aan de andere kant: “maar welke kan ik dan (goed betaald) oplossen?”.

Daarom ga je nu – misschien tegen je gewoonte in – niet breder maar smaller en dieper denken.
Want je bent klaar met die enorme waslijst, je wilt the finest selection:

WIE is mijn ideale klant eigenlijk en WELKE urgente problemen heeft deze NU?

Hoe preciezer je bent – ook in de timing – hoe gemakkelijker jij en je klant elkaar treffen.

Voorbeeld van niet zo goede timing

Ik heb ‘je ideale werkweek’ wel eens kort na de zomervakantie aangeboden, dat is kansloos. Dat ligt niet aan het product, maar de meeste mensen staan er dan niet voor open: na een vakantie lijkt alles even ideaal. Het probleem is op dat moment niet voelbaar of urgent. En mensen handelen niet altijd preventief

Betere voorbeelden ….

1). Een administratiekantoor krijgt een aantal deadlines (bijv. aangiften van BTW en inkomstenbelasting) in de schoot geworpen door de Belastingdienst. Dat helpt enorm, hierdoor ontstaat urgentie en kun je als bedrijf niet eens om een administratiekantoor heen.

Maar niet iedereen krijgt een dergelijke deadline cadeau, daarom een ander voorbeeld.

2). Van een ondernemer uit de buurt (leuk!) kreeg ik een brief met als eerste vraag: “is uw website al klaar voor de nieuwe cookie wetgeving?”. Daarna stond de zin “vanaf januari 2013 zal de OPTA de nieuwe wetgeving handhaven”. En daarna kreeg ik een hapklaar aanbod: een belofte (resultaat, prijs) en een uiterste reactiedatum. Urgentie. Deadline. Het werd me erg gemakkelijk gemaakt JA! te zeggen.

3). Of een derde voorbeeld: de agenda van een beurs- of congrescentrum is één en al deadlines. Ben je vormgever, tekstschrijver of ….? De exposanten- of deelnemerslijst is soms zelf online in te zien. Wat zijn de typische problemen die beursdeelnemers hebben en waarvoor heb jij een hapklaar aanbod?

Hoe kun je de perfecte timing van problemen ook spotten?

De DEPEST-factoren zijn een bron van urgentie en deadlines. DEPEST is een klassiek ezelsbruggetje om een externe analyse te maken EN dus ook om bestaande urgente problemen te spotten.

DEPEST staat voor Demografische, Economische, Politieke/juridische, Ecologische, Sociale/maatschappelijke en Technologische factoren.

Een (vernieuwde) gedragscode van een beroepsvereniging of branche lijkt een S-factor, de lancering van Windows 8 is een T-factor, het vervallen van de zelfstandigenaftrek is een E- en een P-factor en de cookiewet is een typische P-factor.

Welke DEPEST-factoren spelen juist nu bij jouw ideale klanten?
Welke van deze factoren hebben de meeste impact op je klant en een pittige deadline?
Welke problemen veroorzaken deze precies bij je klant (vraag het hem/haar!) en wat is jouw oplossing?

Problemen oplossen, dat is de krachtige motor van je diensten en bedrijf!
En daarbij draait het misschien meer om deadlines en urgentie dan je lief is, want ….

… de perfecte timing van een probleem? Die is NU!

Het probleem is er al, je hoeft deze alleen maar te ontdekken en erkennen.
En dan doe je een hapklaar en onweerstaanbaar aanbod. Zo zal je agenda niet leeg blijven.

Sterker nog: als jij de regie neemt, dan komt er in je agenda precies te staan wat je graag doet, met wie, wanneer en hoe!

Ik lees je reactie graag (klik op reactie en scroll naar beneden)!

photo credit: slalit via photopin cc

“Ken je het boek ‘Een werkweek van vier uur’ van Timothy Ferriss? Past wel bij je bedrijf”.
Dit krijg ik vaak te horen en te lezen. En het is bijna waar, dat het wel bij mijn bedrijf past.

Timothy schreef zijn bestseller in 2007 en zet daarin werk eigentijds op zijn kop. En dat gaat een flink stuk verder dan Het Nieuwe Werken.

De Nieuwe Rijke creëert vrijheid met tijd, inkomsten en mobiliteit. Hij leeft nu een groots leven en stelt dit niet uit.

Een voorbeeld uit het boek, want wie is er nu rijk:

• een investment banker die 80 uur per week werkt en USD 500.000 per jaar doet?
• of iemand die 20 uur per week werkt voor USD 40.000 maar helemaal zelf bepaalt Wat hij doet, Wanneer, Waar en met Wie?

Tim wordt aanbeden. Als mensen zeggen “die 4-urige werkweek, dat past wel bij jouw bedrijf”, dan zat ik vaak met mijn mond vol tanden. Ik heb het inmiddels behoorlijk voor elkaar met zelf bepalen wat ik doe, wanneer, waar en met wie. En nodig anderen uit het ook te doen.

Toch zat me er iets dwars in die 4-urige werkweek.

Afgelopen week fietste ik zo ongeveer de stadsschouwburg binnen. Naar het laatste uur van TEDxUtrecht Full creative potential.
Op de rode podiumstip stond Ann Mehl uit New York. En ineens zei ze:

work at it’s best is love made visible

work at it’s best is LOVE made visible

BENG!!
Dat kwam aan.

Arbeid voelde zo noest. Vakmanschap klonk zo Grolsch. Ambacht rook naar worst.

Work is love made visible – het zijn de woorden van Kahlil Gibran (artiest, dichter, schrijver).

Ineens had ik rake woorden voor het kardinale punt. Ik snap waarom ik die 4 uur zo moeilijk vind. Ik houd van werk. Werk geeft me plezier, maakt me tevreden, gelukkig, laat me groeien, geeft zin. Van mijn klanten hoor ik dat ze graag 3 of 4 dagen werken, ze lijken op mij.

Ineens heb ik de woorden die me uitleggen waarom ik zo slecht kan tegen onverschillig werken. In een restaurant, supermarkt of aan de telefoon. Mensen die in de dienstverlenende sector werken, maar geen verbinding hebben met wat ze doen, met wie, wanneer en hoe.

In ‘de 4-urige werkweek’ lees ik impliciet dat werk verschrikkelijk zou zijn. Iets waar je van af moet en wat je uit moet besteden. Aan mensen in een andere tijdzone met lagere lonen.

Nee.

Mooi en verschillig werk brengt je:  

• het goede leven. Dat je je talenten en kwaliteiten kunt gebruiken. Dingen doen waarbij je de tijd helemaal vergeet, waar je helemaal in op kunt gaan.
• het betekenisvolle leven. Hierbij zet je jezelf en je activiteiten in voor een groter geheel. Je draagt bij aan iets dat groter is dan jijzelf. Een hoger doel.

Ik wil je vragen wat preciezer te zijn in je werk. In WAT je doet en HOE je het doet. Al helemaal als je – net als ruim 70% van de Nederlandse beroepsbevolking – een dienstverlener bent en dus iets voor andere mensen doet.

• wat is het werk dat jij het allerliefste doet en waarmee jij – volgens je klant (!) – van grote waarde bent?
  Of je nu een werkweek van 4 uur of 4 dagen hebt, dit is wat jij vooral gaat doen. De rest laat je over aan anderen.
• wat is het werk dat belangrijk is voor (de groei van) jou en je bedrijf, maar wat je energie kost of afleidt van de kern van je zaak? Wat zou wel eens het favoriete werk van een ander kunnen zijn? Van wie precies?
  Besteed het uit, draag het over, geef het uit handen. Zorg dat je met je favoriete werk de omzet draait die ervoor zorgt dat je – net als elke andere organisatie – kunt investeren en inkopen en je niet je eigen manus-van-alles wordt.
• wat kun jij er nu aan doen om liefde in je werk zichtbaar te maken? In een tijd waarin techniek zo aanwezig is (en kansen geeft!), hoor je jezelf misschien praten over een PDF of prospect in plaats van een uniek mens, beeld, betoog, logo, proces, gevoel, recept of resultaat. En als jij het doet, dan doet je klant het ook. Maak de liefde in je werk zichtbaar. Voor jezelf, voor je klant. Op je website, in je contact met je favoriete klant, in je woorden, gebaren.

Want wat een 4-urige werkweek al snel mist? Liefde!

Ik lees je reactie graag! (klik op reactie en scroll naar beneden)

“Maar het moet wel realistisch blijven”. Zo waarschuwt een klant mij en vooral zichzelf. Ik vraag naar zijn doelen voor volgend jaar. Ook in euro’s.

Wat willen we volgend jaar bereiken? In september biedt de penningmeester van Nederland een koffertje aan met daarin de begroting en Miljoenennota. Ook andere organisaties werken dan aan het jaarlijkse begrotingsritueel.

Er worden woorden aan gegeven, maar ook getallen. Voor welke omzet en welk resultaat gaan we volgend jaar? Er wordt flink vergaderd en onderhandeld, van top down naar bottom up en weer terug. “Hoe halen ze het in het hoofd, daarboven? Ze zijn gek geworden, dit is niet realistisch”.

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Toch pakken veel bedrijven allereerst de best guess of latest estimate van het lopende jaar erbij en geven deze dan een zwiep met een groeipercentage.

Zelfstandige professionals hebben ook een bedrijf. Wat ik vooral zie is dat zij enorm hun best doen, altijd meer opdrachtgevers en klanten willen. Maar ze wagen zich minder aan uitspraken over wat ze het komende jaar concreet aan omzet en resultaat willen bereiken. Want het zou wel eens niet zo realistisch kunnen blijken.

Dus doe je gewoon enorm je best, laat je de begrotingsrituelen over aan de grote logge jongens. Jij bent top down en bottom up ineen. Je bent niet van de plannenmakelarij, wel van actie en gáát er gewoon voor.

Toch laat je hier iets liggen. Als zelfstandige kun je namelijk creëren. Ook omzet.

En heb je de keuze: ga je voor een omzet die met enkele procenten zal groeien of ga je voor explosieve groei?

Waarom niet de omzetverdubbelaar inzetten? Net als bij Scrabble 2x woordwaarde, dat tikt tenminste aan :

• met een opslagpercentage van enkele procenten krijg je gegarandeerd meer (of zelfs minder) van hetzelfde

• met de verdubbelaar (ja: 2x je huidige omzet) zal eerst de paniek toeslaan (het is onmogelijk), maar kun je daarna overgaan naar echt ondernemen. Je wordt uitgedaagd om wezenlijk anders naar je bedrijf, klanten en diensten te kijken.

• welke omzet (en welk resultaat) is voor jou echt de onderkant en wat is royaal?

• je hebt uiteindelijk maar 3 knoppen die je omzet bepalen: 1. je diensten 2. de prijzen ervan en 3. hoe vaak je deze diensten verkoopt

• heeft je dienst de vorm van uurtje factuurtje? Dan kun je alleen je omzet verdubbelen door misschien je uurtarief wat te verhogen, maar vooral door (nog) meer uren te draaien. Is dat wat je nog kunt of wilt?

Is het antwoord op de laatste vraag nee? Ontwikkel dan een eigen ideaal aanbod. Diensten die een resultaat beloven, ze zijn mooi verpakt, hebben een strik en een prijs die de waarde goed weergeeft. Je creëert een eigen basisassortiment met diensten die je meer omzet, vrijheid en plezier geven. En een beter aanbod voor je klant.

Wil je als mens en ondernemer groeien? Wees niet realistisch maar zet de omzetverdubbelaar in. Je raakt misschien even in paniek, maar daarna kun je als ondernemer aan de bak.

Je bedenkt niet OF je deze omzet gaat halen, maar wel HOE je dit voor elkaar wilt krijgen. 

Ik lees je reactie graag! (klik op reactie en scroll naar beneden).

photo credit: bitzi ☂ ion-bogdan dumitrescu via photopin cc

“Het is echt niet zo moeilijk. Ik doe het in 5 minuten”. Ik spreek met de helpdesk, mijn internetverbinding hapert ineens en ik wil het graag en snel oplossen.

Mijn computerbuddy constateerde dat mijn bandbreedte niet constant genoeg was.

Nu hoor ik van mijn provider dat mijn modem – van anderhalf jaar – oud en niet goed is. Ik zie op tegen wat komen gaat: een nieuwe modem is snel bezorgd. Maar wie gaat deze installeren?

“Mevrouw, het is echt niet moeilijk, ik kan het in 5 minuten. U krijgt er een handleiding bij, het spreekt voor zich”. Ik denk “ja, voor jou wel. Ik moet weer eens beslissen of ik er dus eerst zelf aan begin of direct hulp regel”. Maar ik wacht eerst even af.

De doos met het nieuwe modem is er supersnel. Ik neem het aan van de postbode en hoor nog de mannenstem van de helpdesk: “5 minuten, mevrouw”.

Ik wil de man graag geloven en denk: als het hem 5 minuten kost, dan doe ik er misschien een uur over maar hoef ik niet meer een monteur te bestellen en op hem te wachten. Misschien heeft de helpdeskman gelijk en kan ik het zomaar zelf fixen.

Ik pak de handleiding ‘gemakkelijk installeren in 4 stappen’ en bij het tweede onderdeel van stap één gaat het al mis: “bepaal het type van je NT1-kastje”. Ja, hoe dan?

Ondanks de schema’s, kleurtjes en bemoedigende “5 minuten, mevrouw” gaat het mis. Ik volg de makkelijke handeling maar moeilijk en de afbeeldingen lijken niet op de spullen in mijn doos of meterkast.

Zie je nou wel! Wat een rotspullen en -leverancier. Mij vertellen dat het makkelijk is. Mij stom laten voelen. Ik doe het meestal niet makkelijk, met doe-het-zelf-pakketten van anderen.

Wat ik wel makkelijk kan, is bellen. De man komt, hij raakt de handleiding ‘gemakkelijk installeren in 4 stappen’ en veel snoertjes uit de doos maar nauwelijks aan en heeft het toch snel voor elkaar. Mijn nieuwe modem werkt.

Wat heeft mijn technische onnozelheid met ondernemen of jou te maken?

Als zelfstandige professional kun je het fundament van je bedrijf maar beter bouwen op dat wat jij makkelijk in 5 minuten doet, maar waar je geen genoeg van kunt krijgen. 

• je plezier, geluk en flow worden voor een groot deel bepaalt door je activiteiten: dus doe het liefst wat je het allerliefste doet

• anders dan werknemers of freelancers, hoef jij je als ondernemer niet te plooien naar een functieprofiel of opdracht, maar kun je je dienstenaanbod zelf ontwerpen. Jij bepaalt WAT je doet en HOE

• ondernemen is uitdagend, maak het jezelf ook makkelijk. Of je met of zonder een team werkt: weet waarmee je met kop en schouders uitsteekt boven anderen en laat de rest over aan diezelfde anderen

• je favoriete werk worden briljante bezigheden als je deze als een mooi pakketje aanbiedt dat (urgente) problemen oplost van je favoriete klanten

• beloof een klinkend resultaat en zeg nooit meer: dat kan ik makkelijk in 5 minuten. Je beledigt je klant en doet jezelf tekort. Je bent een uitblinker: je hebt je natuurlijke voorsprong verder uitgebouwd, veel vlieguren gemaakt en dus al kapitalen geïnvesteerd.

Weet wat jij – ten opzichte van anderen – makkelijk doet, waar je nooit genoeg van krijgt en neem dat als uitgangspunt bij het ontwerpen van je diensten. Zo wordt je aanbod onweerstaanbaar: voor jezelf en je klanten!

Ik lees je reactie graag! (Klik op reactie en scroll naar beneden)

Leven is ook wachten. Van klein wachten op je eetdate tot het grote wachten op geluk, beterschap of succes.

Terwijl zelfstandige professionals ervaren dat ze druk en ongeduldig zijn, zitten ze ook zomaar ongemerkt in de wachtstand en die heeft allerlei vormen.

Wachten op een klant, die maar niet beslist, op komt dagen of betaalt. Of mensen op een wachtlijst hebben staan en daar trots op zijn. Natuurlijk is het prachtig dat je een volle praktijk of  orderportefeuille hebt en niet – uit nood – een klant moet verleiden om alsjeblieft morgen al te komen.

Wachten op reacties en de eerste groene sprietjes die uit de grond komen omdat je iets gezaaid hebt.

Wachten op inspiratie, een teken, een doorbraak zodat je dan echt kunt mailen, bellen, verkopen, genieten.

Of er liggen allemaal acties op jou te wachten. Het zijn er wel 200, dus je bent lekker bezig en blij dat je straks weer iets kunt doorstrepen van deze enorme lijst. Je hebt acties dus je bestaat.

Wachtlijsten en wachtgeld zijn hot topics in de media. En bij de kassa of aan de telefoon wachten staat bovenaan in de ergernissen top 10 van velen. Bijna niemand wil wachten.

Hoe kan het dan dat je jezelf toch in de wacht zet en dat nog wel binnen je eigen bedrijf? Dat je ineens engelengeduld hebt en hoopt dat met dezelfde inspanningen je resultaten binnenkort toch anders zullen zijn?

Omdat je geen echte keuzes maakt. Omdat je denkt dat het een luxe is om kieskeurig te zijn. Omdat je eerst iets zeker wilt weten. Wat het ook is: wachten staat vaak gelijk aan uitstellen en dat is niet het kleine maar het grote wachten.

Hoe kun je jezelf minder in de wacht zetten?

• pak de regie en maak je eigen plan: wat wil je heel graag met je bedrijf bereiken? Wat ga je vooral doen, voor wie, in welke vorm en tegen welke prijs?
• misschien maakte je al eens een eigen plan, maar viel het tegen en heb je het weer opgeborgen. Pak je plan er nog eens bij. Was het wel je diepste eigen wens, was je wel precies en scherp genoeg?
• welke successtrategie en -middelen heb je ingezet en passen deze wel bij jou en je potentiële klant?
• hoe kon je weten of het onderweg echt wel goed ging? Wat kon je vieren of juist betreuren?
• was je plan uitdagend genoeg? Veel mensen zetten zichzelf in de wacht door ‘realistisch’ te willen blijven. Hierdoor ga je niet iets wezenlijk anders doen. De realiteit is dan dat je jezelf in de wachtstand zet. Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Is dat wat je wilt?

“Redelijke mensen proberen zich aan de werkelijkheid aan te passen. Onredelijke mensen proberen voortdurend de werkelijkheid aan zichzelf aan te passen. Daarom is alle vooruitgang te danken aan onredelijke mensen” – George Bernard Shaw.

Zet jezelf niet in de wacht. Grijp de regie, trek je eigen onredelijke plan en ga vooruit!

Ik lees je reactie graag! (klik op reactie en scroll naar beneden)

“Ik ben dol op bloemen, maar die kan ik mijn kinderen niet te eten geven”. Zo schreef Femke Halsema over opdrachtgevers die slordig omgaan met ZZP-ers. Ze gebruikte het woord ZZP-leed en dat is er zeker.

Veel zelfstandige professionals bieden zichzelf nog aan voor uurtje-factuurtje of iets wat daar veel op lijkt. Daarmee gaan zij vooral slordig met zichzelf om. Ze lokken klanten, roepen vrolijk “kijk hier” en laten dan vooral een leeg schap zien.

Op de freelance marktplaats worden projecten aangeboden, zo kun je met zijn 30-en solliciteren naar één klus. Of als trainer sta je extra vroeg op omdat de trainingen van het nieuwe seizoen online worden gezet. Je hebt een A-status, bent preferred supplier en nu ‘mag’ je als eerste opdrachten reserveren.

Nee, jij wordt gelukkig nog gebeld voor een klus. Het maakt je blij, je voelt je vereerd en over het tarief heb je het niet meer. Want je tarief staat al in een systeem, is bekend bij je opdrachtgever en je hebt de moed niet om het uurtarief middenin het jaar ter discussie te stellen. In deze tijd?

Maar dan hoor je dat je voor de klus ook nog veel moet reizen en zult samenwerken met een collega freelancer die je niet zo ziet zitten. Het zal er weer op neer komen dat je hem achter de vodden moet zitten. Om de klus te laten slagen en het werkbaar te houden, zul jij het als een project moeten managen. Hiervoor kun je geen uren of speciaal tarief rekenen.

Nog los van het geld, je zit op die werkzaamheden helemaal niet te wachten. Je wilt lekker bezig zijn met je eigen vak en je niet bezighouden met al die randverschijnselen en de laksheid van een ander compenseren.

Het ergste is: je weet dat wat je opdrachtgever heeft bedacht en gevraagd eigenlijk niet zal werken. Je hebt dit varkentje al vaker gewassen en weet hoe het wel zou kunnen werken. Voor het probleem heb jij eigenlijk de perfecte oplossing voorhanden. Maar daar heeft je opdrachtgever nu geen oren naar.

Opdrachten of klussen najagen – die een ander heeft bedacht – zet je minimaal op 0-1 achterstand. Je speelt geen thuiswedstrijd, de ander neemt het initiatief en jij mag flink in de verdediging. “Waarom zoveel tijd, kan dat uurtarief niet naar beneden, voor jou is deze klus toch ook goed voor je portfolio, naam, etc.? Hier hebben we geen budget voor!”.

In de strijd ‘goed betaald’ te worden sta je niet alleen. Ook bekende en mondige Nederlanders worden het ZZP-bos in gestuurd. Om dit te voorkomen is maar één strategie echt effectief. In plaats van jezelf in de verdedigingspositie te laten drukken, kies je zelf de aanval.

Je gaat niet naar je opdrachtgever om te kijken wat voor klussen daar in de aanbieding zijn. Je keert het om: je hebt geen lege schappen meer, maar vanaf nu een winkel met een eigen aanbod. Voortaan heb jij de regie: je ontwikkelt diensten rondom het werk dat je het allerliefste doet en de problemen van je favoriete klant.

Je neemt je eigen marktplek in, verwerkt je eigen eisen en wensen in een ideaal aanbod. Je ontwikkelt diensten met een kop en een staart, kiest de juiste verpakking, hangt er een goed prijskaartje aan en doet er een strik omheen.

Voortaan is je uurtarief je grootste bedrijfsgeheim en bepaal jij als eerste WAT je doet, met WIE, HOE en tegen WELKE voorwaarden.

Ik lees je reactie graag! (klik op reactie en scroll naar beneden)

Sommige artikelen dringen zichzelf op. Gisteren liep ik er bijna tegenaan en ik maakte deze foto. Voor de zekerheid googelde ik ‘condens’: “wanneer warme vochtige lucht een koud oppervlak bereikt”.

De koelvitrine met condens en een interessante sticker - later meer daarover – stond in de natuurwinkel. Ik weet zeker: er werden die dag minder gekoelde producten verkocht.

Wat hebben beslagen koelvitrineramen met jou en mij te maken?

Stel: je droomklant belt. Hier heb je al een tijdje aan gewerkt, op gehoopt. En ineens is hij daar. Je bent bijna perplex, oh wat een klik, herkenning en een geanimeerd gesprek. En dan, ja wat dan? Je sluit af met een vaag ‘we houden contact!’.

Eerst ben je blij. Maar dan bedenk je dat hét magische moment voorbij is. Je droomklant was bijna too hot to handle en jij was nogal onderkoeld. Je was wel thuis, maar had niets om aan te bieden. Je nodigde je klant niet uit verder te gaan, voor een concrete actie of afspraak, later.

Iedereen vertelt je: je moet netwerken, op acquisitie. Dat is belangrijk. Ze vergeten erbij te zeggen dat je maar beter een panklaar aanbod mee kunt nemen. Hoe klein of groot dan ook. Je had namelijk zojuist iemand een flinke stap verder kunnen helpen, maar had een leeg schap: je had geen aanbod voorhanden.

Een andere situatie: je vaste klant komt langs. Je hebt een vitrine met beslagen ramen, maar voor deze klant is dat geen enkel probleem. Hij opent de deur, grijpt routineus naar je tijd en wat hij altijd van je wil, geeft je een herhalingsopdracht, doet beng! de deur met een harde klap weer dicht.

Je vindt dat je niet mag klagen, blij moet zijn met deze opdracht en denkt aan je portemonnee, zeker in deze tijd. Maar ondertussen krijg je er werk en mensen bij die je helemaal niet meer zo liggen. Je komt niet meer tot je recht, wordt steeds meer een klusser en manusje van alles. Je vaste klant en hang naar een herhalingsopdracht zorgen ervoor dat je eigen schap steeds leger wordt en de ramen van je vitrine steeds meer beslaan.

Het temperatuurverschil tussen je eigen passie en die van je vaste klant wordt steeds groter. Je ramen beslaan en het houdt je weg van nieuwe plannen, eigen wensen en favoriete klanten.

Weet je wat er op de sticker stond, links op het raam van de koelvitrine in de natuurwinkel? Kijk, kies en open dan pas de deur!

• kijk en sta stil bij wat je het allerliefste doet
• kies je briljante bezigheden, favoriete klant, het meest urgente probleem waarvoor jij een oplossing biedt en maak hier een woest aantrekkelijk aanbod van
• open dan de deur naar de markt met je ideale aanbod

Zo krijg je nooit meer beslagen ramen maar een helder assortiment waarmee je meer omzet, vrijheid, plezier én altijd een ideaal aanbod voor je klant in huis hebt!

Ik lees je reactie graag! (klik op reactie en scroll naar beneden)