tibbenwerkt! – business coaching

Multitasken en het effect van 100%, wiet en wisselen. Dat was de titel van het eerste hoofdartikel in mijn nieuwsbrief. Het was januari 2010.

Het artikel schrijven stond gelijk aan zwoegen. Het werd er eentje van het soort volle bak, stopverf. Wat toen ook speelde: over 11 dagen was de première van het actieprogramma ‘je ideale werkweek’. Dus er hing voor mij iets vanaf;-)

Na dé klik op de knop ‘versturen’ ga ik meestal iets heel anders doen. Het liefst buiten bewegen. Ook toen, ik ging wandelen. In mijn herinnering lag er sneeuw en scheen de zon.

Buiten voelde ik me tegelijkertijd opgelucht en gespannen. Wat zou ‘men’ vinden van mijn schrijfwerk, wat zou er nu gebeuren?  Op de terugweg, niet ver van huis, werd ik gebeld. Ik hoorde een enthousiaste en sympathieke stem van iemand die ik nog niet persoonlijk kende. Het was presentatiecoach en -trainer Karin. Ze vertelde dat ze net de nieuwsbrief had gelezen en ze sprak luid en duidelijk: ‘ik wil meedoen aan het programma!’.

Ik vergeet dat speciale moment niet meer. Nu ben ik bijna een jaar, 29 artikelen en een handvol extra blogposts verder. Het schrijven gaat niet vanzelf, het is gewoon ‘werken’. Maar dit is wat het me in ieder geval brengt:

• het schrijven zelf scherpt, ordent en verrijkt mij en mijn expertise
• het publiceren brengt me in contact met leuke mensen, professionals en favoriete klanten
• het geheel brengt me dichterbij het realiseren van idealen. Die van mij en anderen.

Ken je 3 in de pan? Het is een traditioneel gerecht (pannenkoekjes) en een spelvorm uit het improvisatietheater. Dat is nu verder niet belangrijk;-) Maar wat ik je wil aanraden is om de goede dingen te doen. Niet veel dingen, maar de goede dingen. Alles-in-één activiteiten. Zodat je ondernemersmes niet aan 2 maar aan 3 of zelfs meer kanten snijdt.

Terug naar het schrijven: 2010 à gogo, hier komt de top 3 van de meest gelezen artikelen op mijn weblog. Grote kans dat je een artikel nog niet las. Of dat je er nieuwe dingen in gaat zien of lezen. Dit is de top 3 van 2010 geworden:

1. hoe je met een timer 2x meer tijd tovert
2. van grijze kantoormuis naar vrije ondernemer
3. 7 uitsmijters voor een lege inbox

Ik wens jou messcherpe alles-in-één activiteiten. Activiteiten die je (expertise) verrijken, je in contact brengen met je favoriete mensen, klanten en dichterbij je idealen. Dat zou toch mooi zijn?

Je reactie op dit artikel is welkom! Of ben je benieuwd naar reacties van anderen? Klik hiervoor op reactie(s), bovenaan dit artikel.

Vind je dit een inspirerend artikel en wil je daar meer van? Dan wil je vast mijn eZine met GRATIS tips en inspiratie voor je eigen ideale werkweek automatisch in je mailbox ontvangen!

JA, stuur mij GRATIS tips en inspiratie voor een eigen ideale werkweek + de special ‘hoe ontsnap je aan internetverslaving?’

Jouw e-mailadres geef ik niet aan anderen en je kunt je altijd eenvoudig afmelden.

Na je aanmelding ontvang je direct tips zodat je snel aan de slag kunt. Daarnaast krijg je het wekelijkse eZine met tips en inspiratie voor je eigen ideale werkweek.

“Eerst nog meer uitzoeken, dan begin ik aan de offerte. Als ik me sterk voel, dan doe ik dat lastige telefoontje wel en zeg ik nee! Wanneer het wat rustiger is, dan begin ik echt. Echt.”

Uitstellen kan een hardnekkige gewoonte zijn: je stelt belangrijke taken of activiteiten voor vandaag uit tot morgen. Studenten noemen het soggen (Studie Ontwijkend Gedrag) en anderen noemen het procrastinatie. Dat klinkt eng, vind je niet?

Waarom stel je eventueel uit? Je stelt je voor dat ‘het’ erg groot is, dat ‘het’ niet plezierig is. Je hebt angst (voor falen, succes, binding of alleen zijn). Je bent zeer kritisch of gewoon bozig op de opdrachtgever (dat ben jezelf of iemand anders). Wetenschappers koppelen uitstellen aan zelfcontrole problemen: “self-control problems arise when preferences are inconsistent across time or context” (o.a. Ainslie, Loewenstein).

Uitstellen is niet erg als het een bewuste keuze is. Af-en-toe spijbelen? Lekker. Maar als je belangrijke activiteiten telkens weer naar morgen schuift…..

Wat zijn de gevolgen? Je papier of beeldscherm blijft leeg, het kan je ontmoedigen of je zadelt jezelf op met een sluipend schuldgevoel. Als je belangrijke activiteiten blijft uitstellen, dan haal je je doel niet.

Hoe betrap jij jezelf op uitstellen?

• je gelooft in kabouters, zij doen vannacht het werk
• je hangt rond op het www en checkt -tig keer je mail
• je blijft shoppen: nog meer kennis, hulp of hebbedingen
• je doet als juffrouw Mier
• je wacht op perfecte omstandigheden of ruimt eerst álles op

Wat is de oplossing? Nu kan ik schrijven: vertel aan anderen dat je ‘het’ voor maandag zult doen (externally imposed deadline: stok achter de deur deel I) of doe ‘het’ in aanwezigheid van anderen (stok achter de deur deel II). Of denk ‘al doende mag ik leren’ en spring in 1x in het nog-niet-zo warme water.

Maar wat is de eigenlijke oplossing? Chocolade! Maar dan wel eerlijke chocolade!

Chocolade staat voor belonen. Onbewust uitstellen is vaak ongewenst gedrag. Eigenlijk doe je stout. Doe dan lief en beloon jezelf met eerlijke chocolade. Niks niet kinderachtig, wees gewoon aardig naar jezelf.

Een chocoladerecept met een gouden wikkel:

1. stel jezelf de hele reep voor. Het helpt om een voorstelling te maken van het einddoel of resultaat. Wat is het, hoe ziet het eruit, wat brengt het?
2. uit welke brokken bestaat de reep? Benoem de verschillende brokken die de reep compleet maken. Een lekkere brok bestaat uit 2 delen: een zelfstandig naamwoord (deelresultaat) en een werkwoord (activiteit). Bijvoorbeeld: de reep ‘gesprek opvolgen’ heeft de brokken: notities samenvatten, agenda checken, mail schrijven, persoon bellen.
3. de reep en de brokken moeten hanteerbaar voor je zijn. Bijvoorbeeld: je wilt een tekst schrijven, voor een offerte of mailing. Dan is schrijven een ander werkwoord dan onderzoeken of corrigeren. Als je dit alle 3 tegelijk doet (=multitasken), dan rem je jezelf enorm af.
4. nu ga je dus over naar dóen. Stap-voor-stap. Een hele grote reep chocolade in 1x opeten maakt misselijk. Geef jezelf een tijdslimiet en stel een alarm in. Werk in luchtige etappes van max. 30 minuten.
5. het kan zijn dat je de brokken niet eens in een bepaalde volgorde hoeft te doen. Dat is fijn: je hebt keuze. Het kan zijn dat je nu inspiratie hebt voor brok 3 en later brok 2.
6. het kan zijn dat je onderweg nieuwe brokken ontdekt. Parkeer ze: schrijf ze op en ga snel terug naar de brok waar je mee bezig was.
7. na elke afgeronde kleine of grote stap beloon je jezelf. Direct, een verwennerij. Een gedane actie ferm doorstrepen, een buitenwandeling, het lekkerste kopje koffie of thee mét, een film of iets groters.

Waarom eerlijke chocolade? Beloon jezelf niet voor een stap die je niet maakte. Niet van tevoren en ook niet een beetje. Blijft er iets openstaan? Toch niet zo belangrijk? Streep het dan alsjeblieft door. Wat moet er dan wél staan? Wees eerlijk, zet jezelf niet op het verkeerde been.

In je ideale werkweek plan je tijd in voor grotere chocoladerepen en brokken. Je weet welke belangrijk zijn, je blijft in beweging (stap-voor-stap doen) en beloont jezelf regelmatig. Voor terugkerende repen kun je een eigen ideale methode ontwikkelen, een succesrecept.

Heb je ervaring met uitstellen of een eigen succesrecept?
Ik lees je reactie graag! (klikken op reactie en dan naar beneden scrollen)

Vind je dit een waardevol artikel en wil je dit laten weten of delen met anderen? Je klik op ‘Like’ of één van de andere buttons hieronder is heel welkom!

Op een zonnig festivalterras vertelt een vriendin over haar studie. Deze sluit zo mooi aan bij haar werk, kan ze alles direct toepassen. Ze heeft nu even vrij genomen. Maar. Het zijn het de laatste weken voor het examen. Druk. In gedachten telkens switchen tussen studeren en nieuwe werkideeën. Ik kan het me helemaal voorstellen. Kort voor het examen in je avonduren geslaagd studeren én je werk vernieuwen? Het mes snijdt ineens niet meer zo goed aan 2 kanten.

Thuis. Ik. Een nieuw artikel, onderwerp gekozen, ideeën genoeg. Klaar af: schrijven! 
Ik kom bij woord ….. Hé, dat doet me denken aan….. Had …… daar ook mee te maken? Gelijk even navragen, dan is ‘t maar gedaan. Oh, maar dan kan ik dat mooi met ….. combineren. Wanneer was dat ook alweer? Agenda, naam, bellen.
Bellen? Ik zou toch schrijven?

Online, veel mensen. Geef Google een woord en van het een komt het ander. Je weet niet meer wat je zocht, je verdwaalt. Wilfen: what was I looking for? Was je nu aan het recreatiesurfen of gericht aan het zoeken?

Van het een komt het ander. Soms wil je dat juist wel, andere keren niet.

Voor riskant werk geef ik mijn brein 1 concrete opdracht. Eenheid van bevel, een duidelijke instructie helpt. Streng zijn.
Nu schrijven op mijn laptop. Of: nu antwoord op vraag X zoeken bij Google.
Naast mijn laptop liggen pen en papier voor het grijpen. Ik schrijf de concrete opdracht op papier. Ook kies ik een deadline: over 1 uur is het klaar. Ik geef het een kop en een duidelijke staart. Hé, ik heb het hier over riskant werk:-)

Dan ga ik 100% voor de opdracht. Wanneer mijn brein met een ingeving komt welke niet bij mijn opdracht hoort, schrijf ik de bijvangst kort en snel op. Weg ermee, uit mijn hoofd. Mijn brein hoeft zich daar nu niet mee bezig te houden. Mijn brein zit nu namelijk in een andere opdracht, van mij!

Dit artikel had ik al een tijdje in mijn hoofd, ik ben blij dat het eruit is:-)

Jouw reactie of tip voor dit artikel is welkom!