Artikelen met de tag ‘beginnen’

van uitstellen naar doén met 7 chocolade tips

Gepubliceerd in mens op 22 februari 2010 door Hennie Tibben – Laat als eerste een reactie achter

“Eerst nog meer uitzoeken, dan kan ik aan de offerte beginnen. Als ik me sterk voel, dan doe ik dat lastige telefoontje wel en zeg ik nee! Wanneer het wat rustiger is, dan begin ik echt. Echt.”

Uitstellen is een hardnekkige gewoonte: je stelt belangrijke taken of activiteiten voor vandaag uit tot morgen. Studenten noemen het soggen (Studie Ontwijkend Gedrag) en anderen noemen het procrastinatie. Dat klinkt eng, vind je niet?

Waarom stel je eventueel uit? Je stelt je voor dat ‘het’ erg groot is, dat ‘het’ niet plezierig is. Je hebt angst (voor falen, succes, binding of alleen zijn). Je bent zeer kritisch of gewoon bozig op de opdrachtgever (dat ben jezelf of iemand anders). Wetenschappers koppelen uitstellen aan zelfcontrole problemen: “self-control problems arise when preferences are inconsistent across time or context” (o.a. Ainslie, Loewenstein).

Uitstellen is niet erg als het een bewuste keuze is. Af-en-toe spijbelen? Lekker. Maar als je belangrijke activiteiten telkens weer naar morgen schuift…..

Wat zijn de gevolgen? Je papier of beeldscherm blijft leeg, het kan je ontmoedigen of je zadelt jezelf op met een sluipend schuldgevoel. Als je belangrijke activiteiten blijft uitstellen, dan haal je je doel niet.

Hoe betrap jij jezelf op uitstellen?

  • je gelooft in kabouters, zij doen vannacht het werk
  • je hangt rond op het www en checkt -tig keer je mail
  • je blijft shoppen: nog meer kennis, hulp of hebbedingen
  • je doet als juffrouw Mier
  • je wacht op perfecte omstandigheden of ruimt eerst álles op

Wat is de oplossing? Nu kan ik schrijven: vertel aan anderen dat je ‘het’ voor maandag zult doen (externally imposed deadline: stok achter de deur deel I) of doe ‘het’ in aanwezigheid van anderen (stok achter de deur deel II). Of denk ‘al doende mag ik leren’ en spring in 1x in het nog-niet-zo warme water.

Maar wat is de eigenlijke oplossing? Chocolade! Maar dan wel eerlijke chocolade!

chocolade 1 150x150 van uitstellen naar doén met 7 chocolade tipsChocolade staat voor belonen. Onbewust uitstellen is vaak ongewenst gedrag. Eigenlijk doe je stout. Doe dan lief en beloon jezelf met eerlijke chocolade. Niks niet kinderachtig. Wees aardig naar jezelf.

Een chocoladerecept met een gouden wikkel:

  1. stel jezelf de hele reep voor. Het helpt om een voorstelling te maken van het einddoel of resultaat. Wat is het, hoe ziet het eruit, wat brengt het?
  2. uit welke brokken bestaat de reep? Benoem de verschillende brokken die de reep compleet maken. Een lekkere brok bestaat uit 2 delen: een zelfstandig naamwoord (deelresultaat) en een werkwoord (activiteit). Bijvoorbeeld: de reep ‘gesprek opvolgen’ heeft de brokken: notities samenvatten, agenda checken, mail schrijven, persoon bellen.
  3. de reep en de brokken moeten hanteerbaar voor je zijn. Bijvoorbeeld: je wilt een tekst schrijven, voor een offerte of mailing. Dan is schrijven een ander werkwoord dan onderzoeken of corrigeren. Als je dit alle 3 tegelijk doet (=multitasken), dan rem je jezelf enorm af.
  4. nu ga je dus over naar dóen. Stap-voor-stap. Een hele grote reep chocolade in 1x opeten maakt misselijk. Geef jezelf een tijdslimiet en stel een alarm in. Werk in luchtige etappes van max. 30 minuten.
  5. het kan zijn dat je de brokken niet eens in een bepaalde volgorde hoeft te doen. Dat is fijn: je hebt keuze. Het kan zijn dat je nu inspiratie hebt voor brok 3 en later brok 2.
  6. het kan zijn dat je onderweg nieuwe brokken ontdekt. Parkeer ze: schrijf ze op en ga snel terug naar de brok waar je mee bezig was.
  7. na elke afgeronde kleine of grote stap beloon je jezelf. Direct, een verwennerij. Een gedane actie ferm doorstrepen, een buitenwandeling, het lekkerste kopje koffie of thee mét, een film of iets groters.

Waarom eerlijke chocolade? Beloon jezelf niet voor een stap die je niet maakte. Niet van tevoren en ook niet een beetje. Blijft er iets openstaan? Toch niet zo belangrijk? Streep het dan alsjeblieft door. Wat moet er dan wél staan? Wees eerlijk, zet jezelf niet op het verkeerde been.

In je ideale werkweek plan je tijd in voor grotere chocoladerepen en brokken. Je weet welke belangrijk zijn, je blijft in beweging (stap-voor-stap doen) en je beloont jezelf regelmatig. Voor terugkerende repen kun je je eigen ideale methode ontwikkelen, een succesrecept.

Het is nu de hoogste tijd om de afronding van dit artikel niet meer uit te stellen. Wat je ook doet, ik wens je onderweg veel eerlijke chocolade:)

Heb je ervaring met uitstellen of een eigen succesrecept?

Jouw reactie op dit artikel is heel welkom!

stap-voor-stap op weg naar de 10 km

Gepubliceerd in persoonlijk ondernemen op 12 augustus 2009 door Hennie Tibben – 2 reacties

hardlopen 300x225 stap voor stap op weg naar de 10 kmEen warme zondagmiddag en ik zit in de trein, 15 minuten later dan gepland. Een vriend loopt op dat moment een marathon in zijn eigen stad. Als hij een heel goede tijd loopt, dan mis ik waarschijnlijk zijn finish. Ik schaam me voor deze race.

Het werd mijn trigger. Ik had die middag veel respect voor alle lopers, welke afstand ze ook liepen. Wat kan ík met mijn discipline, lijf en vooral benen? Kan hardlopen mijn lekkere, gezonde en regelmatige werkdagafsluiter worden?

Ik koos voor 10 km, bekeek trainingsschema’s, zocht een streefdatum en besloot na mijn zomervakantie te beginnen. Eerst onbenullige minuutjes met interval lopen op oude tennisschoenen. Na 3 weken werd het tijd voor mijn eerste duurloopje van wel 15 minuten;-).

Tot nu toe ben ik 100% trouw aan de loopdrachten die in mijn mailbox verschijnen. Geen mentaal gesjoemel of oeverloos gesprek met mezelf. In mijn agenda staan nu loopafspraken op 3 vaste werkdagen. Ik heb nu verder hulp van echte hardloopschoenen, een geleende hartslagmeter en sinds kort een sports tracker op mijn smartphone. Afstand, tijd, route, er zijn geen geheimen meer. Het doet me denken aan meten is weten, ik loop in een hardlooprokje maar ook in een managementstijl.

Mijn plannen vertel ik aan steeds meer mensen. Uit reacties proef ik persoonlijk vertrouwen, maar ook wat sportscepsis. Ik ben wel vaker enthousiast begonnen. Vaak zoek ik dan eerst de perfecte plek, timing, methode en spullen. De kans op echte actie maak ik klein. En…. zei ik niet altijd: hardlopen, dat is helemaal niet goed voor je benen? Ach, ik heb ook recht op weerstand en uitstelgedrag.

Ik hoor nu meer hardloopverhalen en visies. Je moet door de pijn heengaan! Dat is nu niet mijn ding, ga ik dat oprekken? Er komt endorfine vrij, de G-spo(r)t bestaat! Ook lees ik “running a marathon is like running a business“. Ach, over een tijdje weet ik meer en kan ik parallellen trekken. Voorlopig loop ik stap voor stap naar een 10 km finish in mijn eigen stad.

De marathonfinish van de vriend heb ik die zondagmiddag meegemaakt. En de singelloop van mijn eigen stad kreeg er drie inschrijvingen bij. Die van mij, een loyale vriendin en haar marathonman.

Je reactie op dit artikel is heel welkom!

Klik hiervoor op reactie(s), bovenaan dit artikel.