Het onkruid met de naam ‘overhead’ heeft de neiging om vanzelf te groeien. Onkruid kan nuttig en overdadig zijn, ook in jouw werkweek.

Wil jij als zelfstandige professional

• waarde toevoegen
• verspilling tegengaan
• fit en snel zijn
• een goede partij voor je klanten zijn
• meer verdienen
• je favoriete werk doen?

Dan is het interessant om door te lezen!

Wat is overhead? Over het algemeen is overhead het deel van een budget dat een organisatie aan zichzelf besteedt. Een budget voor de bedrijfsvoering, welke de kernactiviteiten ondersteunt. Overhead is bijv. management, administratie/financiën, ICT, fiscale en juridische zaken.

Wat is een gezonde overhead? Dit hangt af van veel factoren (bijv. branche, fase, betaalbaarheid, etc.) maar deze varieert van ruim 10% voor een zeer uitvoerende organisatie tot ruim 40% voor overheid.

Wat doet een fitte zelfstandige professional? Als zelfstandige professional heb je een bedrijf. Een bedrijf met een budget in tijd en geld. Deze 2 budgetten lopen in elkaar over, maar ik richt me nu op tijd en verhoudingen. De overheid met 40% vergeet ik, verder ga ik een beetje middelen: ik stel een norm van 20% voor overhead.

5 schoffeltips voor het onkruid in je werkweek

• als fitte zelfstandige steek je 80% van je tijd in je favoriete werk (je expertise) en het werven van je ideale klanten.
• dan blijft 20% van je tijd over voor overhead: activiteiten die indirect bijdragen aan het halen van je doelen.
• binnen de 20% zet je jezelf allereerst op een streng 5% dieet voor activiteiten als administreren. NB: 5% van een volle werkweek is maar 2 uur! De overige 15% van je tijd steek je in activiteiten die je favoriete werk en je cashflow helpen ontwikkelen. Bijv. optimaliseren website, inrichten betalings- of nieuwsbriefsysteem, onderzoeken markt, ontwikkelen product of dienst.
• groepeer de 20% overhead activiteiten op vaste dagdelen in je werkweek. Op die manier stel je grenzen en houd je jezelf fit.
• wanneer je de 20%-norm overschrijdt, dan ga je schoffelen. Je gaat onkruid wieden door jezelf slimmer te organiseren: iets anders doen, iets laten doen of iets niet meer doen.

Met mijn 5 schoffeltips neem ik stelling: als fitte zelfstandige steek je 80% van je tijd in je favoriete werk (je expertise) en het werven van je ideale klanten. De resterende 20% van je tijd is onkruid met de naam ‘overhead’, en deze bewaak je als een fanatieke hovenier.

Zelfstandige professionals die meedoen aan het actieprogramma je ideale werkweek leren schoffelen als een hovenier. Ze zien het verschil tussen nuttig en overdadig onkruid en zorgen dat hun bloem met de naam ‘expertise’ prachtig kan bloeien.

Je reactie is heel welkom!

Reageren kan onderaan dit artikel.

Post from: tibbenwerkt!

Uitstellen is een hardnekkige gewoonte: je stelt belangrijke taken of activiteiten voor vandaag uit tot morgen. Studenten noemen het soggen (Studie Ontwijkend Gedrag) en anderen noemen het procrastinatie. Dat klinkt eng, vind je niet?

Waarom stel je eventueel uit? Je stelt je voor dat ‘het’ erg groot is, dat ‘het’ niet plezierig is. Je hebt angst (voor falen, succes, binding of alleen zijn). Je bent zeer kritisch of gewoon bozig op de opdrachtgever (dat ben jezelf of iemand anders).

Uitstellen is niet erg als het een bewuste keuze is. Af-en-toe spijbelen? Lekker. Maar als je belangrijke activiteiten telkens weer naar morgen schuift…..

Wat zijn de gevolgen? Je papier of beeldscherm blijft leeg, het kan je ontmoedigen of je zadelt jezelf op met een sluipend schuldgevoel. Als je belangrijke activiteiten blijft uitstellen, dan haal je je doel niet.

Hoe betrap jij jezelf op uitstellen?

• je gelooft in kabouters, zij doen vannacht het werk
• je hangt rond op het www en checkt -tig keer je mail
• je blijft shoppen: nog meer kennis, hulp of hebbedingen
• je doet als juffrouw Mier
• je wacht op perfecte omstandigheden of ruimt eerst álles op

Wat is de oplossing? Nu kan ik schrijven: vertel aan anderen dat je ‘het’ voor maandag zult doen (stok achter de deur deel I) of doe ‘het’ in aanwezigheid van anderen (stok achter de deur deel II). Of denk ‘al doende mag ik leren’ en spring in 1x in het nog-niet-zo warme water.

Maar wat is de eigenlijke oplossing? Chocolade! Maar dan wel eerlijke chocolade!

Chocolade staat voor belonen. Onbewust uitstellen is vaak ongewenst gedrag. Eigenlijk doe je stout. Doe dan lief en beloon jezelf met eerlijke chocolade. Niks niet kinderachtig. Wees aardig naar jezelf.

Een chocoladerecept met een gouden wikkel:

1. stel jezelf de hele reep voor. Het helpt om een voorstelling te maken van het einddoel of resultaat. Wat is het, hoe ziet het eruit, wat brengt het?
2. uit welke brokken bestaat de reep? Benoem de verschillende brokken die de reep compleet maken. Een lekkere brok bestaat uit 2 delen: een zelfstandig naamwoord (deelresultaat) en een werkwoord (activiteit). Bijvoorbeeld: de reep ‘gesprek opvolgen’ heeft de brokken: notities samenvatten, agenda checken, mail schrijven, persoon bellen.
3. de reep en de brokken moeten hanteerbaar voor je zijn. Bijvoorbeeld: je wilt een tekst schrijven, voor een offerte of mailing. Dan is schrijven een ander werkwoord dan onderzoeken of corrigeren. Als je dit alle 3 tegelijk doet (=multitasken), dan rem je jezelf enorm af.
4. nu ga je dus over naar dóen. Stap-voor-stap. Een hele grote reep chocolade in 1x opeten maakt misselijk. Geef jezelf een tijdslimiet en stel een alarm in. Werk in luchtige etappes van max. 30 minuten.
5. het kan zijn dat je de brokken niet eens in een bepaalde volgorde hoeft te doen. Dat is fijn: je hebt keuze. Het kan zijn dat je nu inspiratie hebt voor brok 3 en later brok 2.
6. het kan zijn dat je onderweg nieuwe brokken ontdekt. Parkeer ze: schrijf ze op en ga snel terug naar de brok waar je mee bezig was.
7. na elke afgeronde kleine of grote stap beloon je jezelf. Direct, een verwennerij. Een gedane actie ferm doorstrepen, een buitenwandeling, het lekkerste kopje koffie of thee mét, een film of iets groters.

Waarom eerlijke chocolade? Beloon jezelf niet voor een stap die je niet maakte. Niet van tevoren en ook niet een beetje. Blijft er iets openstaan? Toch niet zo belangrijk? Streep het dan alsjeblieft door. Wat moet er dan wél staan? Wees eerlijk, zet jezelf niet op het verkeerde been.

In je ideale werkweek plan je tijd in voor grotere chocoladerepen en brokken. Je weet welke belangrijk zijn, je blijft in beweging (stap-voor-stap doen) en je beloont jezelf regelmatig. Voor terugkerende repen kun je je eigen ideale methode ontwikkelen, een succesrecept.

Het is nu de hoogste tijd om de afronding van dit artikel niet meer uit te stellen. Wat je ook doet, ik wens je onderweg veel eerlijke chocolade:)

Heb je ervaring met uitstellen of een eigen succesrecept?

Jouw reactie op dit artikel is heel welkom!

Post from: tibbenwerkt!

“I have a time budget that I manage,

Dit is een uitspraak van de energieke en uitgesproken Microsoft baas Steve Ballmer. In het tv-programma NOVA College Tour vroeg een student, na het aanhoren van al zijn activiteiten: “hoe maakt u tijd voor prive, familie?”.
Topman Ballmer werkt dus met een tijdsbudget. Hij wijst op jaarbasis een aantal dagen toe aan een categorie (bijv. reizen, hotelovernachtingen) en bewaakt deze met grote discipline.

” I have a time budget that I manage”. Of ik nu voor Microsoft of Apple ben, Ballmer’s antwoord vind ik prachtig eenvoudig. We hebben afgesproken dat er 24 uur in een etmaal zitten. Wanneer je veel uit jouw etmaal wilt halen en dat niet alleen aan toeval of geluk overlaat, dan kan een tijdsbudget voor je werken. Wil je gewoon veel werken en zie je verder wel? Dan is dit artikel misschien niet iets voor jou. Dat kan!

Hoe kan dat werken, een tijdsbudget?

Laten we dit toepassen op werktijd, te beginnen met de grote lijn. Stel: je kiest voor 1.225 uren in een jaar. Dat aantal klinkt misschien bekend *), maar het kan concreter.

Hoeveel weken van hoeveel uren ga je dan gemiddeld werken?

Een jaar heeft 52 weken. Ter vergelijking: een werknemer heeft gemiddeld 5 vakantieweken per jaar, daarbij calculeer ik net als velen nog eens 2 weken voor ADV/ziekte/bijzonder verlof. Dan blijven er 45 weken *) over voor werk (incl. scholing, acquisitie, administratie, etc…….. ).
=> 1.225 uren/45 weken is ruim 27 uren per week.

In mijn geval kies ik liever voor minder weken en meer uren per week. Dat heeft bijvoorbeeld te maken met vakanties, waarin mensen (inclusief ikzelf) graag andere dingen doen. Zo kom ik bij een tijdsbudget voor 2010:
=> 40 weken van 4 dagen van 7,5 - 8 uur.

Dit tijdsbudget is een middel om mijn hogere doel te bereiken: een ideale levensstijl. Het geeft me direct een nieuwe uitdaging. Wat ik al wel deed was vrije weken plannen. Vorig jaar zelfs 10 weken achterelkaar. Maar middenin een werkweek een vrije dag plannen, dat is een ommezwaai na 25 jaar voltijd werken. Ik ga dus anders werken.

De Microsoft topman bewaakt zijn tijdsbudget in Excel. De Belastingdienst hanteert een urencriterium. Maar ik ga de vrije weken en dagen nu inplannen in mijn agenda voor 2010:)

Of je nu meer of minder dan 1.225 uren of 45 weken gaat werken, de volgende stap is om deze uren en weken voor de juiste activiteiten in te zetten. Dat komt uiteindelijk neer op het ontwerpen van je ideale werkweek.

Voor nu heb ik 5 tips:

- denk na over het aantal uren dat je echt wilt werken

- ken de feiten van nu (je eigen uren, de uren van andere werkende mensen, of ze nu werknemer of ondernemer zijn)

- spreek je uit over wat je echt wilt, bijvoorbeeld de komende maanden

- sluit af met een concrete en persoonlijke actie: boek de vrije dagen in je agenda als een belangrijke afspraak met jezelf

- bewaar je vragen en antwoorden over hoe je dit gaat verdienen nog even. Voor nu: als zelfstandige heb je meer mogelijkheden dan een maandsalaris of uurtarief!

Wil je anders werken, meer verdienen en vrijheid houden?

Op 25 januari 2010 start het actieprogramma “je ideale werkweek”
Doe je mee? Voor snelle beslissers is er een knallende nieuwjaarskorting!

*) 1.225 is het urencriterium dat de Belastingdienst hanteert voor relevante fiscale aftrekposten, 45 weken van 40 uren telt als een normaal werkjaar.

Post from: tibbenwerkt!

Kort geleden was ik bij de lezing “business and philosophy” van filosoof-met-humor Alain de Botton.
Hij spreekt over onze algemene opvattingen over een succesvol mens in de 21^e eeuw. Eigen geld vergaren speelt de hoofdrol. Een succesvol mens heeft creativiteit, moed, intelligentie en volharding. Een succesvol ondernemer heeft daarbij nog eens een akelig zeldzame combinatie van fantasie en realisme. Zelfverdiende rijkdom is het bewijs van aanwezigheid van al deze deugden.
Als filosoof stelt hij hierbij natuurlijk vragen. Hoe zit het met geluk? Wat als je dat minder hebt? Is alles maakbaar?

Alain de Botton inspireerde me die avond om weer verder na te denken over een eigen succesdefinitie. Hoe ziet succes er voor mij nu uit? Een belangrijk onderdeel is voor mij: baas zijn over eigen tijd. Bijvoorbeeld in mijn werk zelf bepalen wat ik wel/niet doe en wanneer. Mijn ideale werkweek maken. Elke keer weer opnieuw. En dan regelmatig de tijd stil zetten om te kijken wat werkt.

Mijn grootste uitdaging is die “akelig zeldzame combinatie van fantasie en realisme”.
Ik ben van nature een optimist, wat is realistisch? Hoeveel tijd heb je nodig of wil je gebruiken, bijvoorbeeld om een artikel te schrijven? Na hoeveel tijd is een artikel goed genoeg om deze de wijde wereld in te sturen?

Ach, voor nu is dit artikel klaar. Het moet ruimte maken voor een volgende. Blijven bewegen. Ik druk dus nu op de publicatieknop en wens jou en mezelf vandaag veel succes!

Post from: tibbenwerkt!

Als een klant voor mij koos, bleef deze trouw. Goed nieuws met een grote ‘maar’.  Mijn werkzaamheden varieerden nogal. Dat betekent veel. Verschillende ballen in de lucht houden: actuele kennis, rake onderwerpen voor artikelen, slim bijeenkomsten kiezen. Veel maatwerk: inleven in doelgroep, productontwikkeling en geen eigen kernassortiment.
Ik zou mijn klanten eens een poepie laten ruiken. Dit kán ik allemaal! Maar wíl ik het zo? Hoeveel kost me dit éigenlijk?

Bij anderen zie ik snel en helder. Maar pas viel bij mijzelf weer een schitterend kwartje. Een verrijking van mijn eigen sweet spot.

Er was natuurlijk een aanloop, in mijn geval via een allergie die zich opbouwt. Me ergeren aan het woord coach. Uitspraken die me triggeren gaan over niet nemen van eigen verantwoordelijkheid of risico’s. Over betuttelen, ophokken, (a)sociaal gedrag. Over grote organisaties die steeds groter en ontmenselijkt worden. Allergie en ergernissen zijn rot, maar wijzen me de weg naar het tegenovergestelde.

Ik zat al met mijn neus bovenop mijn favoriete mensen en dus ook klanten. Ik ga graag en veel om met ondernemende mensen. Punt. Daar kan ik maar beter meer werk en plezier van maken.

Daarom: zelfstandige ondernemers, het grootse klein uit het midden- en kleinbedrijf. Ik verklaar U mijn voorliefde!
Mijn sweet spot is Uw wereld, ambities, manier van doen en uitdaging om écht verder te groeien. Wat ik doe? Ik leer zelfstandigen, die vastlopen in hun groei, meer te verdienen en vrijheid te houden.

Mijn ondernemerswinkel is open, ook tijdens de najaarsverbouwing. Wil je binnenkort een speciaal aanbod?
Abonneer  je dan nu hier op de nieuwsbrief zodat je eerder en automatisch het speciale aanbod krijgt!

Post from: tibbenwerkt!

bron: www.gitaya.nl

Beste leverancier van vitale producten of diensten, beste bedrijven. Dit is een oproep, je hebt griepbestrijdingsplicht. Ik zie de grieppandemie als grote bedreiger van onze nationale veiligheid en economie. Ik wil dat je continuïteitsplannen maakt, midden augustus klaar alsjeblieft. Groetjes van Ab, je minister.

De brief is gestuurd naar werkgevers. Maar hoe gaan (zelfstandig) werkende professionals eigenlijk om met vitaal werken en hun eigen continuïteit? Ik merk regelmatig dat ze onzichtbaar, onbereikbaar zijn, een computer of telefooncrash hebben of belangrijke data kwijt zijn. Daar komt nu een grieprisico bij en straks weer iets anders. Steek jij je kop in het zand of sta je wel eens stil bij “wat als ….. ?”

In dit artikel geef ik wat voorbeelden uit mijn werkpraktijk, een instrument om een risicoanalyse uit te voeren, voorbeelden en maatregelen die relatief makkelijk uit te voeren zijn. Zodat je vooral met de kern van je werk bezig kunt zijn en blijven.

Eind juli bezocht ik de websites van het Ministerie van VWS en de RIVM. Op zoek naar griepinformatie, ik kon er nog niet zo veel mee. Via Twitter vroeg ik: ”Mexicaanse griep, welke kansen/-risico’s/maatregelen zie je in jouw werk?” Geen favoriet onderwerp, wel enkele serieuze reacties.
- “ik neem geen maatregelen. Ik kan preventief een normale griepprik krijgen, maar die helpt niet tegen de mexicaanse denk ik (Maarten Bouwhuis, Presentator & Gespreksleider / Freelance journalist BNR Nieuwsradio).
- “dienen vanuit de zorg rekening houden met uitval 30-50%van personeel, zorg moet doorgaan, nu in kaart brengen ‘onnodige’ werk” (Karin Luidens, Manager Recruitment & Mobiliteit Amerpoort).
Er is al veel geschreven over de aanpak van de griepdreiging, vandaag gaat in ieder geval de landelijke grip op griep publiekscampagne van start.

Griep is één van de vele factoren die invloed hebben op je werk. Als je je eigen werk serieus neemt, dan kun je een risicoanalyse uitvoeren. Gewoon wat voorbeelden. Ik begin met de griep, dan hebben we dat gehad.

bron: www.alarmmanagement.eu

Een risico is 1-2 weken griep (H1N1) of quarantaine, de kans is 10-30% (?) tijdens najaar 2009, de consequentie ervan is tijdelijk groot. Welke maatregelen kan ik verzinnen?
- voorkomen besmetting (tips Postbus 51), griepprik/vaccinatie
- vervanging door collega, virusremmer, thuiswerkplek, webshops voor benodigdheden, financiële buffer
- bedenken alternatieve werkzaamheden, wat kan ik nog wél?

Een ander risico: onbereikbaar zijn, bijv. per telefoon of email. Grote kans bij klant/relatie onvriendelijk gedrag, éénrichtings zendverkeer en bij overgang naar andere provider, de consequenties kunnen groot zijn.
Mogelijke maatregelen:
-  dagelijks contactmomenten (bellen, mailen, rondlopen) inplannen in agenda
-  verschillende providers voor mobiel en vast netwerk
-  provider en diensten beoordelen op continuïteit en bereikbaarheid (providers kunnen ook stoppen en je telefoon is meer dan een gadget)

En dan het risico: onzichtbaar op werkvloer, arbeidsmarkt. De kans hierop is groot als je je vooral richt op de waan van de werkdag. De consequenties kunnen groot zijn in de toekomst.
Mogelijke maatregelen voor een zichtbare professional:
- jezelf laten zien, horen, lezen en hiervoor wekelijks tijd inplannen (relatiebeheer, netwerken)
- je werkprofiel/CV online plaatsen (LinkedIn is 24/24 uur open)
- etc.

Nog eentje dan: risico van dataverlies (relevante contacten, agenda, documenten), moeilijk om de kans in te schatten, maar zeker is dat dit grote consequenties kan hebben.
Voor mij zijn contacten erg belangrijk. Verder houd ik van opruimen, maar niet van werk opnieuw doen of werk dat zichzelf naar de prullenbak heeft verplaatst.
Wat kun je zelf doen?
- dagelijks synchroniseren van relevante data van mobiele hardware (bijv. contacten en agenda op smartphone) met vaste hardware (bijv. computer, laptop)
- vaste back-up momenten (incl. data in beheer bij anderen, bijv. abonnementhouders bij e-nieuwsbriefservice). Grote kans dat je dit kunt automatiseren. Eén keer inrichten en klaar ben je.

Zo kun je natuurlijk nog heel veel risico’s benoemen. Algemene of persoonlijke risico’s. Of de griep zich laat managen zal blijken. Zeker is dat jij en ik in 2009 veel kansen krijgen om te zien wie vitaal blijft werken en prioriteit krijgt van een klant of leverancier.

Hoe vitaal ben jijzelf? Voor welke potentiële klanten is jouw werk nu vitaal? Welke leveranciers zijn voor jou vitaal en hoe vitaal zijn zij? Welke risico’s kun je omkeren in kansen?

Maak dus tijd voor je eigen analyse. Naast risico’s beheersen kun je ook kansen benutten!

Jouw reactie op dit artikel is welkom!

Post from: tibbenwerkt!

Het werd mijn trigger. Ik had die middag veel respect voor alle lopers, welke afstand ze ook liepen. Wat kan ík met mijn discipline, lijf en vooral benen? Kan  hardlopen mijn lekkere, gezonde en regelmatige werkdagafsluiter worden?

Ik koos voor 10 km, bekeek trainingsschema’s, zocht een streefdatum,en besloot na mijn zomervakantie te beginnen. Eerst onbenullige minuutjes met interval lopen op oude tennisschoenen. Gisteren was het na 3 weken tijd voor mijn eerste duurloopje van wel 15 minuten;-).

Tot nu toe ben ik 100% trouw aan de loopdrachten die in mijn mailbox verschijnen. Geen mentaal gesjoemel of oeverloos gesprek met mezelf. In mijn agenda staan nu loopafspraken op 3 vaste werkdagen. Ik heb nu verder hulp van echte hardloopschoenen, een geleende hartslagmeter en sinds kort een sports tracker op mijn smartphone. Afstand, tijd, route, er zijn geen geheimen meer. Het doet me denken aan meten is weten, ik loop nu in Anglo-Amerikaanse stijl.

Mijn plannen vertel ik aan steeds meer mensen. Uit reacties proef ik persoonlijk vertrouwen, maar ook wat sportscepsis. Ik ben wel vaker enthousiast begonnen. Vaak zoek ik dan eerst de perfecte plek, timing, methode en spullen. De kans op echte actie maak ik klein. En…. zei ik niet altijd: hardlopen, dat is helemaal niet goed voor je benen? Ach, ik heb ook recht op weerstand en uitstelgedrag. 

Ik hoor nu meer hardloopverhalen en visies. Je moet door de pijn heengaan! Dat is nu niet mijn ding, ga ik dat oprekken? Er komt endorfine vrij, de G-spo(r)t bestaat! Ook lees ik “running a marathon is like running a business“. Ach, over een tijdje weet ik meer en kan ik parallellen trekken. Voorlopig loop ik stap voor stap naar een 10 km finish in mijn eigen stad.

De marathonfinish van de vriend heb ik die zondagmiddag meegemaakt. De singelloop van 27 september heeft er nu 3 inschrijvingen bij. Die van mij, een loyale vriendin en haar marathonman.

Jouw reactie op dit artikel is welkom!

Post from: tibbenwerkt!

Vrijdag 19 juni 2009 is volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall de vrolijkste dag van het jaar.
Vandaag zijn de omstandigheden voor een goed humeur het gunstigst voor het grootste aantal mensen. Een helpend handje van beïnvloeders als zonlicht, weekend of zomervakantie-in-aantocht en meer. Dat zijn omstandigheden, maar in hoeverre heb je invloed op je eigen geluk? Kun je gelukskundig worden en wil je dat?

Ruut Veenhoven is geluksprofessor. Zijn definitie van geluk: de mate waarin iemand voldoening schept in het leven als geheel. En ja, geluk is subjectief. Hij beheert de world database of happiness. Nederlanders hebben, ten opzichte van andere landen in de wereld, een hoge geluksscore en geven hun eigen leven hetzelfde cijfer als in 1973.

Is economische groei gelijk of ongelijk aan geluk? De algemene conclusie van zijn onderzoeken: hoe moderner en vrijer een samenleving, hoe groter het geluk. Rechtszekerheid, een goed democratisch en politiek systeem, goede verzorging en individuele vrijheid zijn geluksbrengers, geld niet. Bruto Nationaal Produkt als eenzijdige groeimaatstaf is daarmee dubieus, Bruto Nationaal Geluk geeft een andere kijk. Er staat ook een vraag open bij onze centrale plan en statistiekbureaus: een duurzaamheidsmonitor of welvaartsmonitor, alsjeblieft?

Professor Veenhoven is spreker op The First World Congress on Positive Psychology. Sleutelpersoon van dit congres (dat nu!?! wordt gehouden) is Martin E.P. Seligman, de Amerikaanse voortrekker van de positieve psychologie. Zijn boeken gaan over de factoren die geluk bevorderen: aandacht voor sterke punten, talenten en mogelijkheden.

In de maakbaarheid van geluk toont Sonja Lyubomirsky aan dat het vermogen om een gelukkig leven te leiden al voor 50% bij geboorte vastligt (in andere literatuur wordt dit set point genoemd). Dan wordt 10% bepaald door de omstandigheden en 40% door doelbewuste acties.

Geluk heb je dus voor 40% zelf in de hand en kun je leren. Een Limburgse middelbare school ontwikkelde een nieuw onderwijsprogramma met meer contacturen, meer aandacht voor persoonlijke ontwikkeling en sociale vaardigheden. Ze ontwikkelden het keuzevak gelukskunde en er verscheen een studieboek.  Ook het Verwey-Jonker Instituut maakte 6 lessen in geluk voor het vmbo. Beide onderwijsontwikkelaars passen kennis van de positieve psychologie toe,  een humanistische stroming. Dat brengt me bij professor Joep Dohmen. Hij is docent filosofie bij de Universiteit voor Humanistiek en pleit voor levenskunst als schoolvak.

“Geluk kan je doodgewoon leren. Met ieder inzicht een stap dichterbij”. Dit is de opening van niet gelukkig geld terug, een geluksmarktonderzoek door TV-verslaggevers van RVU. 

Met veel streven naar happiness om mij heen, betrap ik mezelf wel eens op een variant van lage frustratie tolerantie. Dat klinkt dan gelijk weer zo…….ongelukkig. En dat ben ik zeker niet. Wanneer verschijnt er een nieuw boek van Joep Schrijvers? Daarin stelt hij vast het streven naar geluk ter discussie, ik ben heel benieuwd naar zijn tegenlicht.

Ik word dus wat kriegelig als er te veel en expliciet naar geluk wordt gestreefd. Meer ben ik een verzamelaar van tevreden of blije momenten. De duurzame som ervan is misschien geluk?

“Zelf meten wat ze beweren. Want de enige maat dat ben jij”.
Mijn artikel is geschreven. Eindelijk is mijn verzameling bij elkaar gebracht op 1 plek en drukte ik op de knop “publiceren”. Ik ben tevreden!

Wat maakt jou nú vrolijk, blij, tevreden of gelukkig?

Jouw reactie of aanvulling op dit artikel is welkom!

Post from: tibbenwerkt!

Het gaat om het wortelprincipe. De titel van een managementboek. Opgevangen uit de MT nieuwsbrief van 15 juni 2009: ”laat uw mensen harder lopen“.

Brrr. Wat een nare zin, intensieve menshouderij. Ik moet denken aan een koekfilmpje.

NB: tekst loopt door onder deze video

Klik hier om de embedded video te bekijken.

En dan nu de logica van het wortelprincipe.

Probleem
70% van medewerkers die baan opzeggen, geven aan dat gebrek aan erkenning en waardering door hun direct leidinggevende één van de belangrijkste redenen is om weg te gaan. (bron: o.a. FranklinCovey juni 2009).

Oplossing
goed leiderschap is een wortel en een som van 4:
doelen stellen, communicatie, vertrouwen en verantwoordelijkheid

Resultaat
groeimotor (bron: het wortel principe)

En tot slot mijn gevoel.

Lieve mensen die met andere mensen werken,

geef jezelf en anderen zicht
op jezelf
op je doelen
nodig anderen uit
hoor ze, zie ze
elke dag
spreek en doe als mens
doe wat je zegt
maak en vier samen feestjes
regelmatig
ruim de rotzooi op als het eens wat minder uitpakt
en ’s avonds een vent, ’s ochtends een vent

Jouw reactie op dit artikel is welkom!

Post from: tibbenwerkt!

Thuis. Ik. Een nieuw artikel, onderwerp gekozen, ideeën genoeg. Klaar af: schrijven! 
Ik kom bij woord ….. Hé, dat doet me denken aan….. Had …… daar ook mee te maken? Gelijk even navragen, dan is ‘t maar gedaan. Oh, maar dan kan ik dat mooi met ….. combineren. Wanneer was dat ook alweer? Agenda, naam, bellen.
Bellen? Ik zou toch schrijven?

Online, veel mensen. Geef Google een woord en van het een komt het ander. Je weet niet meer wat je zocht, je verdwaalt. Wilfen: what was I looking for? Was je nu aan het recreatiesurfen of gericht aan het zoeken?

Van het een komt het ander. Soms wil je dat juist wel, andere keren niet.

Voor riskant werk geef ik mijn brein 1 concrete opdracht. Eenheid van bevel, een duidelijke instructie helpt. Streng zijn.
Nu schrijven op mijn laptop. Of: nu antwoord op vraag X zoeken bij Google.
Naast mijn laptop liggen pen en papier voor het grijpen. Ik schrijf de concrete opdracht op papier. Ook kies ik een deadline: over 1 uur is het klaar. Ik geef het een kop en een duidelijke staart. Hé, ik heb het hier over riskant werk:-)

Dan ga ik 100% voor de opdracht. Wanneer mijn brein met een ingeving komt welke niet bij mijn opdracht hoort, schrijf ik de bijvangst kort en snel op. Weg ermee, uit mijn hoofd. Mijn brein hoeft zich daar nu niet mee bezig te houden. Mijn brein zit nu namelijk in een andere opdracht, van mij!

Dit artikel had ik al een tijdje in mijn hoofd, ik ben blij dat het eruit is:-)

Jouw reactie of tip voor dit artikel is welkom!

Post from: tibbenwerkt!