tibbenwerkt!

Je hoort het telkens weer. Met social media kun je informatie delen, contact krijgen en houden. Verder worden jij en je ideeën daar gevonden, gezien en verspreid.

Ja, ja, jaaaah. Dat is allemaal mooi. En misschien heb je gehoord of gelezen van het Social Media Event. Of was je er zelfs bij. Maar je denkt vooral: social media, daar heb ik geen tijd voor!

Wat is dan toch een basisrecept en hoe kun je social media wél voor jou laten werken?

Het begint met wat voorbereiden:

• bedenken waar je wilt zijn (ik kies nu bijvoorbeeld voor LinkedIn, Twitter en schoorvoetend een beetje Facebook)
• besluiten dat je daar dan regelmatig even binnen wandelt
• 1 à 2 geduldige uren inplannen om live te gaan, eventueel samen met een supporter
• basismateriaal ‘klaarleggen’: een rake profieltekst in 120 tekens, 1 goede profielfoto en je digitale e-mail adresboek

Dan ga je live:

• je maakt een compleet profiel. Je laat jezelf zien als mens, je vertelt wat je deed, wat je nu heel graag doet en hoe je te bereiken bent
• hup, nu spring je naar je contacten. Een slim sociaal medium maakt het je heel gemakkelijk bestaande contacten te ‘importeren’ en uit te nodigen. Alle instrumenten liggen al voor je klaar.

Zo, dit waren de eenmalige investeringen. Nu kun je verder live gaan: met zaaien, water geven en oogsten. Telkens weer.

• gebruik de (status)update: “wat ben je aan het doen?”. Je kunt: deze vraag letterlijk beantwoorden, iets delen, een vraag stellen of je contacten met een link naar een interessante plek brengen (bijv. je website;-).
• doe mee met interessante groepen en deel je kennis in gesprekken en discussies
• natuurlijk reageer je op je contacten en breid je deze telkens uit (LinkedIn komt zelfs met voorstellen waar jij alleen maar op hoeft te reageren)
• verander je instellingen wanneer je te veel meldingen ontvangt, dat bespaart je een hoop ruimte in je mailbox en hoofd

nog even dit

• kies bewust je social media plekken, richt deze eenvoudig in en loop daarna regelmatig even binnen. Dit is onderdeel van je werk, bijvoorbeeld van een dagelijks mailrondje.
• ook al krijg je een uitnodiging, maak niet zomaar een nieuw profiel aan. Voor je het weet heb je er 10 in de lucht en niet 1 in de hand. Ken je dat: een verlaten profiel? Als een spookhuis met een allang vertrokken bewoner?

Wil je meer weten over social media? Dutch Cowgirls en Frankwatching schrijven er over!

Social media is een handige assistent die voor jou kan werken. Als een zichzelf bijwerkend adresboek of zelfs een soort homepage, als virtuele verrijker van je ‘echte’ leven. Wanneer jij maar je eigen plek kiest en daar regelmatig rondhuist!

(Hoe) maak jij tijd voor social media?

Je reactie is heel welkom! Klik hiervoor op reactie(s)

Lucht hebben we allemaal nodig. Fysiek, in een relatie en in werk, toch?

Maar ook al is lucht aanwezig, toch dringt er zich van alles op dat verstikkend kan werken. Op je lijf, hoofd, relatie en werk. Het is eigenlijk te gek, om lucht te houden moet je zelfs iets doen of laten. Hoe krijg je lucht in je werkweek?

• hoe ziet je plan er voor deze en volgende week uit? Ga er eens even voor zitten: pak nu 10 minuten, je agenda en kijk eens naar de afspraken die daarin staan. Je hebt ze eerder gemaakt, maar dragen ze nog steeds écht bij aan het bereiken van jouw eigen doel(en)? Welke afspraken zeker wel, welke misschien niet, welke zeker niet meer? Zoek je afspraak op, zeg vriendelijk nee, zet een streep, druk op ‘verwijderen’ of stel bewust uit.

• heb je, net als de NS, een strakke dienstregeling in je agenda? Ik hoop het eigenlijk niet. Maar heb je al eens gedacht aan een vaste dag of dagdelen zonder afspraken? Maak je sowieso wel eens een concrete afspraak met jezelf? Om te ontwikkelen, lezen of te lanterfanten? Dingen of jezelf laten rusten is ook werken. Zelfs heel slim werken;)

• regelmatig hoor ik klanten zeggen: “ik ben een waardeloze planner”. Elke keer dat dit stemmetje klinkt, geef je jezelf op de kop. Zo jammer! Wees aardig naar jezelf en maak het jezelf gemakkelijker. Geef een activiteit een concrete naam en deel het eventueel op in hapklare brokken. Dan kies je een brok en geef je jezelf een tijdslimiet (wat dacht je van 30 minuten maximaal?). Je begint en bij de finish vraag je jezelf af: deed ik wat ik wilde doen, hoe gaat het en wat is het slimste dat ik nu kan doen (stoppen, doorgaan, anders, …)? Je hebt telkens opnieuw een keuze, blijf niet als een hamster rondrennen in je eigen molen.

• welkom in het werktheater van de lach (en soms een traan). Natuurlijk neem je jouw werk serieus. Maar kun je er ook om lachen? Om jezelf, wat je klanten doen, de verrassingen die onderweg ontstaan? Juist als je er regelmatig even uitstapt, dan blijf je helder zien. Je kunt even boven je werk hangen of even uitzoomen, net als bij Google Maps. Spaar je uitstapjes alsjeblieft niet op voor de grote grote grote vakantie.

• als je lang op dezelfde plek werkt, dan kun je verzuren in je eigen lucht. Je eigen ideeën, kijk, gelijk, etc. Het werkt verfrissend om na het afronden van een activiteit van plek te veranderen. Voor een korte pauze of om straks verder te werken op een andere plek. Welke plek is ideaal voor verbeelden of bedenken? Welke plek is ideaal voor vieren of betreuren? Welke plek is ideaal voor onderzoeken? Kies voor verschillende activiteiten een passende werkomgeving. Binnen of buiten. Op deze manier blijf je in beweging, houd je een frisse kijk en lucht.

In je ideale werkweek zit lucht. Hoe geef jij jezelf lucht in je werk?

Je reactie op dit artikel is heel welkom!
Klik hiervoor op reactie(s).

Werk jij al met waardebepaling achteraf? In de wandelgangen van mijn werk hoor ik regelmatig deze vraag. Boven dit opvallende prijsverschijnsel hangt een wolk van nieuwsgierigheid, sneeuwt het verbeelding en regent het vragen, voors en tegens.

Voor een zelfstandige en dienstverlenende professional komt waardebepaling ook nog eens heel dichtbij: “wat is ‘het’ waard?” lijkt dan op “wat ben ‘ik’ waard?”.

Wat is waardebepaling achteraf? Hoe bepaal je je waarde als zelfstandige professional? Bepaal je zelf of laat je de klant bepalen? Bepaal je voor- of achteraf in je ideale werkweek?

Waardebepaling achteraf (WBA) is de Nederlandse vertaling geworden voor Pay-What-You-Want (PWYW). “We define PWYW as a participative pricing mechanism that delegates the whole price determination to the buyer”. Bron: Journal of Marketing.

Als aanbieder (verkoper) van een workshop binnen een groter evenement kreeg ik al eens een soort WBA voor mijn kiezen. Als potentiële koper zei ik al regelmatig nee! tegen een aanbod met WBA. Je leest het al, ik was geen fan. En na een tijdje sudderen en onderzoeken ben ik nog steeds geen fan.

Ja, ik ben voor participatie en delegeren. Maar om als zelfstandige professional je prijsbepaling volwassen uit te besteden, dat vraagt hogeschool waardebepaling met een stevige mix marketing, economie, psychologie en een eigen visie op waardevolle tijd. Hogeschool? Hoe zou de basisopleiding er dan uit kunnen zien? Een waarschuwing: eerst gaan we grof rekenen en dan wordt het gek.

groep 1: spieken bij werknemers
Om je waarde *) als zelfstandige te bepalen, kun je spieken bij werknemers. Het meest voorkomende bruto inkomen voor werknemers is  €32.500 per jaar (bron: CPB). Wat is jouw streef bruto inkomen? Streef je naar het meest voorkomende inkomen of naar 0,3x, 3x of 30x dat bedrag? Hoe ziet je leven er uit bij deze verschillende bedragen?

*) waarde kan van alles zijn. Om praktische reden kies ik hier voor monetair kapitaal: zoals de euro.

groep 2: declarabel zijn
Je bewijst dat je minimaal 1.225 uren per jaar onderneemt en krijgt een fiscaal cadeau van de Belastingdienst. Diezelfde Belastingdienst ziet 1.800 uren per jaar als een normaal werkjaar. Oké, ik neem nu het gemiddelde: 1.500 werkuren per jaar. Gemiddelde zelfstandigen rekenen met 60% declarabele uren => 60% x 1.500 = 900 declarabele uren.

groep 3: rekenen
Nu kun je een gemiddeld uurtarief berekenen, maar je wilt ook even spieken bij anderen: welke uurtarieven hanteren zij? Van vrachtwagenchauffeur tot interimmanager: gemiddeld rekenen zij met €69,– per uur. Gemiddeld gemiddeld kun je dus 900 declarabele uren à 69 = €62.100 bruto omzetten, nog excl. je kosten.

groep 4: uurtje factuurtje
Voor je werkzaamheden maak je facturen met een uurspecificatie. Eigenlijk werk je met een industriële prikklok. Het maakt dat je baalt en smokkelt. Je bedenkt verschillende tarieven voor verschillende soorten werkzaamheden. Maar je weet ook dat het aantal uren in je dag niet van elastiek zijn. De rek is op, je werk kost je steeds meer vrije tijd.

groep 5: waarde bieden
Welkom in de wereld van de waarde. Het maakt minder uit hoeveel uren en wanneer jij werkt. Wat levert jouw werk voor jezelf en je klant op? Welke alternatieve diensten zijn ook een mogelijke oplossing voor het probleem van je klant? Welke investering vraagt dat van jou en je klant (geld, tijd, ruil, …..)? Na deze overwegingen ontwikkel je jouw product en je noemt de waarde. Je bent in de markt, luid en duidelijk.

groep 6: waarde bepalen
Je begint aan je laatste voorbereiding voor de hogeschool waardebepaling. Je kiest voor je expertise en je favoriete klant. Je weet wat je wilt doen en laten in je ideale werkweek, je krijgt het vertrouwen van je klant, maakt je beloftes waar en je evalueert. Dan hoor je over waardebepaling achteraf, een van de prijsmechanismen binnen de klassieke marketing-P’s.

Dit was een schets van de basisopleiding, nu komt het WBA-schoolonderzoek;)

wist je dat…..

• bij WBA de koper de prijs bepaalt door zijn persoonlijke interne prijsreferentie en bereidheid om zijn ‘winst’ te delen met de verkoper. WBA een effectief promotie instrument is voor producten als lunch, bioscoop en drankjes. Bij hoger geprijsde producten geeft de koper meer voorrang aan persoonlijke winst en minder aan billijkheid naar de verkoper. Bron: Journal of Marketing.
• ongecijferdheid, na de komst van rekenmachines en computers, de opvolger is van analfabetisme. Bron: John Allen Paulos (professor wiskunde).
• een aspirientje van twee kwartjes beter werkt dan een aspirientje van een stuiver. Bron: Dan Ariely (professor gedragseconomie).
• kiezen en beslissen is rationeel en emotioneel. Thaler en Sunstein ontwierpen NUDGE, een hulp om complexe keuzes te maken. Complex? Omdat de mens moeite heeft met afweging korte en langere termijn, omdat sommige vraagstukken niet frequent voorkomen (denk bijv. aan hypotheek, pensioen).
• de mens een scheef geldbrein heeft: gevoeliger voor onmiddellijke voordelen dan latere nadelen, over- en onderperceptie van kansen en risico’s, angst voor verlies heeft 2x meer impact dan kans op winst. Bron: Jaap van Ginneken (professor massapsychologie) in zijn boek “gek met geld”.

Je staat nu bij de poort van de hogeschool waardebepaling: kop of munt, wat ben jij waard? Laat jij jouw waarde (en dus ook tijd) tossen? Weet je zeker dat je geen struisvogel bent? Met vleugels van valse bescheidenheid?

Hoogste tijd om te roepen: waardebepaling in je ideale werkweek, dat doe je in ieder geval vóóraf!

Door glashelder te zijn over je aanbod en waarde zorg je voor participatie: jij wilt je belofte waarmaken en je klant zijn investering eruit halen. Een goede deal voor beiden: win/win-waarde. Wanneer je het een beetje warm krijgt bij het noemen van je waarde, dan zit je juist goed!

Of je nu actief kiest voor veiling, ruilhandel, een prijskaartje met garantie of waardebepaling achteraf, het is aan jou om de koper te helpen de keuze voor jou te maken. Zeker wanneer je een product aanbiedt waarvoor de koper weinig vergelijkingsmateriaal heeft (of verkoop jij kopjes koffie?) en de waarde op korte én langere termijn van belang is.

Maar uiteindelijk wikt en weegt je klant op geheel eigen wijze en zijn besluit “ja, ik wil!” laat zich niet delegeren. Want ook al zien we het graag anders, Jaap schreef het al: we zijn gek met geld.

Je reactie of eigen ervaring met waardebepaling is heel welkom!

Klik hiervoor op reactie(s)

• ik moet pakken wat ik pakken kan!
• u vraagt, wij draaien…
• ik heb weinig te kiezen
• ik heb te veel om te kiezen en dus doe ik alles, nú
• kiezen is verliezen:(

Beleef je het wel eens zo? Ben je het met deze beweringen eigenlijk oneens? Wil je als zelfstandige professional het naadje van de kous weten over winnen door te kiezen?

Op 27 april 2010 gaf ik het teleseminar “winnen door te kiezen”, de opname kun je hier beluisteren.

In het teleseminar hoor je:

• 3 misvattingen over kiezen
• 7 sleutels om te winnen door te kiezen
• de realtime ervaring van een ondernemer die durft te kiezen, het onderweg plotseling benauwd krijgt en toch weer opnieuw kiest:)
• vragen en ervaringen van zelfstandigen die live deelnamen aan het teleseminar

Het teleseminar is een amuse voor het actieprogramma “je ideale werkweek”.

Hartelijke groet,

Hennie Tibben

“Genoeg van de administratie? Kom maar op, maak ik het duurzaam digitaal en ben iedere dag standby! Geniet van de zon!”

Dit was letterlijk een bericht van Monique Anröchte op Twitter. Rond 1 april kun je vreselijk druk zijn met administreren, alles voor dé jaarlijkse belastingaangifte. Wat als je die tijd en energie had gestoken in je eigenlijke werk, het werk dat je het liefste doet?

Veel zelfstandige professionals schieten door in zelluf doen. Of het nu gaat om administratie of andere activiteiten. Het motto lijkt: als ik het zelf doe, dan kost het me minder. Is dat zo?

Zelluf doen! is een bekende kreet van peuters, ze snakken al vroeg naar zelfstandigheid en zorgen daarmee voor wanhopige ouders en een kliederboel aan tafel. Bij je start als zelfstandige heb je vaak ideeën over anders of zelluf doen. Na een tijdje kan je dit opbreken. Peuters groeien door zelluf doen! maar als als zelfstandige professional houd je jezelf juist klein met te veel zelluf doen!

Misschien was je ooit werknemer of ken je mensen die werken bij een grotere organisatie. Ze hebben collega’s zodat ze kunnen delegeren: werk (her)verdelen en taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden overdragen.Toch hebben ook zij vaak moeite met delegeren of uitbesteden. Hoe kan dat?

Enkele gedachten die je kinderachtig klein houden:

• ik kan het zelf sneller
• ik kan het zelf beter
• ik ben zelfstandig en dus alleen
• iemand anders vindt dit vast ook een rotklus, dus vraag ik geen hulp en doe ik het zelf maar
• ik kan dit aan niemand anders toevertrouwen

Met deze gedachten krijg je niet genoeg ruimte in je ideale werkweek. Ruimte voor het werk dat je zo graag wilt doen en waarin jij de expert bent. Het kan zijn dat je bepaalde activiteiten zelf blijft doen om iets anders te vermijden of uit te stellen. In mindere tijden gaf ik voorrang aan ordenen en administreren. Verborgen, achter de schermen. Dat zijn niet de activiteiten waar klanten mij vooral om waarderen! Door niet te delegeren creëer je uiteindelijk je eigen glazen plafond.

Zie delegeren als een investering, dús kan je het iets opleveren!

Je werk is een verzameling activiteiten, stel jezelf de volgende vragen:

• welke activiteiten zijn essentieel maar kosten me nu te veel handelingen en kan ik waarschijnlijk automatiseren?
• welke activiteiten zijn essentieel maar leiden me af van mijn eigen expertise en kan ik beter overlaten aan een andere professional?

Welke activiteiten kun je automatiseren of overlaten aan andere professionals?

• ben je een archivaris die gek is op mapjes of laat je vooral Windows of Apple zoeken en vinden?
• ben je een verkeersregelaar of laat je je mailprogramma automatisch berichten bezorgen in bepaalde mapjes?
• ben jij de grootboekrekenkamer of beheer je zelf de kassa en laat je de rest over aan een administratiekantoor en financieel/fiscaal expert?
• ben je vlees noch vis of markeer je je eigen marktplek en laat je andere experts ook groeien en bloeien?
• …

Hoe delegeer je aan andere professionals?

• benoem welke soort activiteiten je wilt delegeren, welk resultaat je verwacht, wat de waarde hiervan is, welke risico’s je loopt en wat je maatregelen zijn (bijv. vervanging bij ziekte, geheimhouding).
• zoek de voor jou juiste professional, selecteer zorgvuldig en manage verwachtingen. Dit is een investering die je wilt laten slagen.
• spreek een resultaat af en koppel daar een waardering (bedrag, ruil, etc.) aan, wees concreet en prettig zakelijk: je bent nu ook zelf een klant of business partner.
• richt een werkomgeving in (bijv. online informatievoorziening zoals mail, agenda, contacten, etc.) en stem regelmatig af
• bouw vertrouwen op: liever stap-voor-stap dan alles of niets

Op deze manier kun je ook als zelfstandige delegeren. Je bouwt je eigen team, met spullen en andere professionals! Je wilt toch geen ondernemende peuter blijven?

Je reactie is heel welkom!

Klik hiervoor op reactie(s)

BNN promoot: grote klodders lol. Niets is zeker, niets is vast, dus alles kan gebeuren en dat doet het ook.

Een aantal jaren waren de lama’s zeer succesvol op televisie. Zij leken onuitputtelijke improvisatietalenten.

• wat doen de lama’s eigenlijk?
• niets is zeker, niets is vast. Is dat zo?
• wat kun je als zelfstandige professional leren van de lama’s?

De lama’s lenen onderdelen uit theatersport; een Canadees ontwikkelde oefeningen en spelen voor acteurs met plankenkoorts. Theatersport heeft principes en structuur zodat plankenkoorts verdwijnt en spel en improvisatie verschijnt.

Huh, improviseren en spelen mét structuur? Ja!

Jaren geleden was ik even een theatersporter. Ik had plankenkoorts en kreeg lol, rozen en vleugels. Zelfs een fan die naar mijn handtekening vroeg. Nou ja. Als ondernemer leen ik nu 5 tips uit de principes en structuur van theatersport.

accepteren: een lama accepteert suggesties van het publiek, bijv. een locatie, emotie of persoon. Als ondernemer kun je maar beter accepteren dat er zoveel keus is in het leven en dat je nooit genoeg tijd hebt om alles te doen wat je wilt. Wel streef je er naar om de beschikbare tijd beter te besteden.

al doende leren: een lama tovert niet uit het niets. Een lama ontwikkelt en praktiseert zijn expertise: improvisatie. Als ondernemer ontwikkel je ook expertise en producten of diensten. Achter je werktafel en in de buitenwereld, voor marktonderzoek en werk in uitvoering. Je vraagt wat je klanten goed of niet zo goed vonden. Je blijft sleutelen, je bouwt de brug terwijl je erover loopt.

warming-up: een lama regelt voor het echte spel een warming-up. Ook in je werkdag of -week kun je hiervoor zorgen. Zoek ‘s morgens je werkplek op, pak je agenda en je actielijst die je gisteren al maakte. Kloppen de activiteiten nog voor je? Misschien ga je eerst nog even een buiten lopen. Wat ga je daarna als allereerste doen? Welke eerste klap is een daalder waard?

spel: een spel van theatersport heeft een vertrouwde basisstructuur. Zoals een verjaardagsfeestje met beroemde gasten die komen en gaan. Het spel is kort en houdt de vaart erin. Er is ruimte voor onvoorspelbaarheid en interactie. De lama kan vertrouwen op de basis en daardoor vrij spelen. Je ideale werkweek is ook als een spel, je kiest zelf de basisstructuur. Wat dacht je van een vaste dag zonder afspraken, de week eindigen met het sturen van facturen of elke dag eindigen met ……

…..rozen: in de theatersport werpt het publiek spontaan rode rozen naar de speler voor een succesvolle improvisatie. Welke successen kun jij vieren, met één of meerdere rozen, aan het einde van jouw werkdag?

Als een lama of acteur met plankenkoorts volgens deze principes speelt, dan ontstaat een situatie waarin zij zich kunnen overgeven, zelfs het gevaar durven opzoeken.

Wat wil ik eigenlijk zeggen? Als mens en ondernemer kun je zomaar lol, rozen en vleugels krijgen als je improviseert én speelt met structuur!

Je reactie is heel welkom!

Reageren kan onderaan dit artikel.

Heeft iemand de overhead gezien? Het is de titel van een boek dat overhead bestrijdt én verdedigt.

Het onkruid met de naam ‘overhead’ heeft de neiging om vanzelf te groeien. Onkruid kan nuttig en overdadig zijn, ook in jouw werkweek.

Wil jij als zelfstandige professional

• waarde toevoegen
• verspilling tegengaan
• fit en snel zijn
• een goede partij voor je klanten zijn
• meer verdienen
• je favoriete werk doen?

Dan is het interessant om door te lezen!

Wat is overhead? Over het algemeen is overhead het deel van een budget dat een organisatie aan zichzelf besteedt. Een budget voor de bedrijfsvoering, welke de kernactiviteiten ondersteunt. Overhead is bijv. management, administratie/financiën, ICT, fiscale en juridische zaken.

Wat is een gezonde overhead? Dit hangt af van veel factoren (bijv. branche, fase, betaalbaarheid, etc.) maar deze varieert van ruim 10% voor een zeer uitvoerende organisatie tot ruim 40% voor overheid.

Wat doet een fitte zelfstandige professional? Als zelfstandige professional heb je een bedrijf. Een bedrijf met een budget in tijd en geld. Deze 2 budgetten lopen in elkaar over, maar ik richt me nu op tijd en verhoudingen. De overheid met 40% vergeet ik, verder ga ik een beetje middelen: ik stel een norm van 20% voor overhead.

5 schoffeltips voor het onkruid in je werkweek

• als fitte zelfstandige steek je 80% van je tijd in je favoriete werk (je expertise) en het werven van je ideale klanten.
• dan blijft 20% van je tijd over voor overhead: activiteiten die indirect bijdragen aan het halen van je doelen.
• binnen de 20% zet je jezelf allereerst op een streng 5% dieet voor activiteiten als administreren. NB: 5% van een volle werkweek is maar 2 uur! De overige 15% van je tijd steek je in activiteiten die je favoriete werk en je cashflow helpen ontwikkelen. Bijv. optimaliseren website, inrichten betalings- of nieuwsbriefsysteem, onderzoeken markt, ontwikkelen product of dienst.
• groepeer de 20% overhead activiteiten op vaste dagdelen in je werkweek. Op die manier stel je grenzen en houd je jezelf fit.
• wanneer je de 20%-norm overschrijdt, dan ga je schoffelen. Je gaat onkruid wieden door jezelf slimmer te organiseren: iets anders doen, iets laten doen of iets niet meer doen.

Met mijn 5 schoffeltips neem ik stelling: als fitte zelfstandige steek je 80% van je tijd in je favoriete werk (je expertise) en het werven van je ideale klanten. De resterende 20% van je tijd is onkruid met de naam ‘overhead’, en deze bewaak je als een fanatieke hovenier.

Zelfstandige professionals die meedoen aan het actieprogramma je ideale werkweek leren schoffelen als een hovenier. Ze zien het verschil tussen nuttig en overdadig onkruid en zorgen dat hun bloem met de naam ‘expertise’ prachtig kan bloeien.

Je reactie is heel welkom!

Reageren kan onderaan dit artikel.

“Eerst nog meer uitzoeken, dan kan ik aan de offerte beginnen. Als ik me sterk voel, dan doe ik dat lastige telefoontje wel en zeg ik nee! Wanneer het wat rustiger is, dan begin ik echt. Echt.”

Uitstellen is een hardnekkige gewoonte: je stelt belangrijke taken of activiteiten voor vandaag uit tot morgen. Studenten noemen het soggen (Studie Ontwijkend Gedrag) en anderen noemen het procrastinatie. Dat klinkt eng, vind je niet?

Waarom stel je eventueel uit? Je stelt je voor dat ‘het’ erg groot is, dat ‘het’ niet plezierig is. Je hebt angst (voor falen, succes, binding of alleen zijn). Je bent zeer kritisch of gewoon bozig op de opdrachtgever (dat ben jezelf of iemand anders). Wetenschappers koppelen uitstellen aan zelfcontrole problemen: “self-control problems arise when preferences are inconsistent across time or context” (o.a. Ainslie, Loewenstein).

Uitstellen is niet erg als het een bewuste keuze is. Af-en-toe spijbelen? Lekker. Maar als je belangrijke activiteiten telkens weer naar morgen schuift…..

Wat zijn de gevolgen? Je papier of beeldscherm blijft leeg, het kan je ontmoedigen of je zadelt jezelf op met een sluipend schuldgevoel. Als je belangrijke activiteiten blijft uitstellen, dan haal je je doel niet.

Hoe betrap jij jezelf op uitstellen?

• je gelooft in kabouters, zij doen vannacht het werk
• je hangt rond op het www en checkt -tig keer je mail
• je blijft shoppen: nog meer kennis, hulp of hebbedingen
• je doet als juffrouw Mier
• je wacht op perfecte omstandigheden of ruimt eerst álles op

Wat is de oplossing? Nu kan ik schrijven: vertel aan anderen dat je ‘het’ voor maandag zult doen (externally imposed deadline: stok achter de deur deel I) of doe ‘het’ in aanwezigheid van anderen (stok achter de deur deel II). Of denk ‘al doende mag ik leren’ en spring in 1x in het nog-niet-zo warme water.

Maar wat is de eigenlijke oplossing? Chocolade! Maar dan wel eerlijke chocolade!

Chocolade staat voor belonen. Onbewust uitstellen is vaak ongewenst gedrag. Eigenlijk doe je stout. Doe dan lief en beloon jezelf met eerlijke chocolade. Niks niet kinderachtig. Wees aardig naar jezelf.

Een chocoladerecept met een gouden wikkel:

1. stel jezelf de hele reep voor. Het helpt om een voorstelling te maken van het einddoel of resultaat. Wat is het, hoe ziet het eruit, wat brengt het?
2. uit welke brokken bestaat de reep? Benoem de verschillende brokken die de reep compleet maken. Een lekkere brok bestaat uit 2 delen: een zelfstandig naamwoord (deelresultaat) en een werkwoord (activiteit). Bijvoorbeeld: de reep ‘gesprek opvolgen’ heeft de brokken: notities samenvatten, agenda checken, mail schrijven, persoon bellen.
3. de reep en de brokken moeten hanteerbaar voor je zijn. Bijvoorbeeld: je wilt een tekst schrijven, voor een offerte of mailing. Dan is schrijven een ander werkwoord dan onderzoeken of corrigeren. Als je dit alle 3 tegelijk doet (=multitasken), dan rem je jezelf enorm af.
4. nu ga je dus over naar dóen. Stap-voor-stap. Een hele grote reep chocolade in 1x opeten maakt misselijk. Geef jezelf een tijdslimiet en stel een alarm in. Werk in luchtige etappes van max. 30 minuten.
5. het kan zijn dat je de brokken niet eens in een bepaalde volgorde hoeft te doen. Dat is fijn: je hebt keuze. Het kan zijn dat je nu inspiratie hebt voor brok 3 en later brok 2.
6. het kan zijn dat je onderweg nieuwe brokken ontdekt. Parkeer ze: schrijf ze op en ga snel terug naar de brok waar je mee bezig was.
7. na elke afgeronde kleine of grote stap beloon je jezelf. Direct, een verwennerij. Een gedane actie ferm doorstrepen, een buitenwandeling, het lekkerste kopje koffie of thee mét, een film of iets groters.

Waarom eerlijke chocolade? Beloon jezelf niet voor een stap die je niet maakte. Niet van tevoren en ook niet een beetje. Blijft er iets openstaan? Toch niet zo belangrijk? Streep het dan alsjeblieft door. Wat moet er dan wél staan? Wees eerlijk, zet jezelf niet op het verkeerde been.

In je ideale werkweek plan je tijd in voor grotere chocoladerepen en brokken. Je weet welke belangrijk zijn, je blijft in beweging (stap-voor-stap doen) en je beloont jezelf regelmatig. Voor terugkerende repen kun je je eigen ideale methode ontwikkelen, een succesrecept.

Het is nu de hoogste tijd om de afronding van dit artikel niet meer uit te stellen. Wat je ook doet, ik wens je onderweg veel eerlijke chocolade:)

Heb je ervaring met uitstellen of een eigen succesrecept?

Jouw reactie op dit artikel is heel welkom!

“I have a time budget that I manage, in Excel….”. Daarna klinkt een bulderende lach.

Dit is een uitspraak van de energieke en uitgesproken Microsoft baas Steve Ballmer. In het tv-programma NOVA College Tour vroeg een student, na het aanhoren van al zijn activiteiten: “hoe maakt u tijd voor prive, familie?”.
Topman Ballmer werkt dus met een tijdsbudget. Hij wijst op jaarbasis een aantal dagen toe aan een categorie (bijv. reizen, hotelovernachtingen) en bewaakt deze met grote discipline.

” I have a time budget that I manage”. Of ik nu voor Microsoft of Apple ben, Ballmer’s antwoord vind ik prachtig eenvoudig. We hebben afgesproken dat er 24 uur in een etmaal zitten. Wanneer je veel uit jouw etmaal wilt halen en dat niet alleen aan toeval of geluk overlaat, dan kan een tijdsbudget voor je werken. Wil je gewoon veel werken en zie je verder wel? Dan is dit artikel misschien niet iets voor jou. Dat kan!

Hoe kan dat werken, een tijdsbudget?

Laten we dit toepassen op werktijd, te beginnen met de grote lijn. Stel: je kiest voor 1.225 uren in een jaar. Dat aantal klinkt misschien bekend *), maar het kan concreter.

Hoeveel weken van hoeveel uren ga je dan gemiddeld werken?

Een jaar heeft 52 weken. Ter vergelijking: een werknemer heeft gemiddeld 5 vakantieweken per jaar, daarbij calculeer ik net als velen nog eens 2 weken voor ADV/ziekte/bijzonder verlof. Dan blijven er 45 weken *) over voor werk (incl. scholing, acquisitie, administratie, etc…….. ).
=> 1.225 uren/45 weken is ruim 27 uren per week.

In mijn geval kies ik liever voor minder weken en meer uren per week. Dat heeft bijvoorbeeld te maken met vakanties, waarin mensen (inclusief ikzelf) graag andere dingen doen. Zo kom ik bij een tijdsbudget voor 2010:
=> 40 weken van 4 dagen van 7,5 – 8 uur.

Dit tijdsbudget is een middel om mijn hogere doel te bereiken: een ideale levensstijl. Het geeft me direct een nieuwe uitdaging. Wat ik al wel deed was vrije weken plannen. Vorig jaar zelfs 10 weken achterelkaar. Maar middenin een werkweek een vrije dag plannen, dat is een ommezwaai na 25 jaar voltijd werken. Ik ga dus anders werken.

De Microsoft topman bewaakt zijn tijdsbudget in Excel. De Belastingdienst hanteert een urencriterium. Maar ik ga de vrije weken en dagen nu inplannen in mijn agenda voor 2010:)

Of je nu meer of minder dan 1.225 uren of 45 weken gaat werken, de volgende stap is om deze uren en weken voor de juiste activiteiten in te zetten. Dat komt uiteindelijk neer op het ontwerpen van je ideale werkweek.

Voor nu heb ik 5 tips:

- denk na over het aantal uren dat je echt wilt werken

- ken de feiten van nu (je eigen uren, de uren van andere werkende mensen, of ze nu werknemer of ondernemer zijn)

- spreek je uit over wat je echt wilt, bijvoorbeeld de komende maanden

- sluit af met een concrete en persoonlijke actie: boek de vrije dagen in je agenda als een belangrijke afspraak met jezelf

- bewaar je vragen en antwoorden over hoe je dit gaat verdienen nog even. Voor nu: als zelfstandige heb je meer mogelijkheden dan een maandsalaris of uurtarief!

Wil je anders werken, meer verdienen en vrijheid houden?

Op 25 januari 2010 start het actieprogramma “je ideale werkweek”
Doe je mee? Voor snelle beslissers is er een knallende nieuwjaarskorting!

*) 1.225 is het urencriterium dat de Belastingdienst hanteert voor relevante fiscale aftrekposten, 45 weken van 40 uren telt als een normaal werkjaar.

“Ik wens je veel succes!” Als iemand mij succes wenst, klinkt er soms een meewarrig eigen proteststemmetje. Wat bedoel je nou? Hoe weet jij nou wat dat voor mij is? En als ik het niet heb, wat zegt dat dan over mij? Wat jammer, succes is toch een prachtwoord?

Kort geleden was ik bij de lezing “business and philosophy” van filosoof-met-humor Alain de Botton.
Hij spreekt over onze algemene opvattingen over een succesvol mens in de 21^e eeuw. Eigen geld vergaren speelt de hoofdrol. Een succesvol mens heeft creativiteit, moed, intelligentie en volharding. Een succesvol ondernemer heeft daarbij nog eens een akelig zeldzame combinatie van fantasie en realisme. Zelfverdiende rijkdom is het bewijs van aanwezigheid van al deze deugden.
Als filosoof stelt hij hierbij natuurlijk vragen. Hoe zit het met geluk? Wat als je dat minder hebt? Is alles maakbaar?

Alain de Botton inspireerde me die avond om weer verder na te denken over een eigen succesdefinitie. Hoe ziet succes er voor mij nu uit? Een belangrijk onderdeel is voor mij: baas zijn over eigen tijd. Bijvoorbeeld in mijn werk zelf bepalen wat ik wel/niet doe en wanneer. Mijn ideale werkweek maken. Elke keer weer opnieuw. En dan regelmatig de tijd stil zetten om te kijken wat werkt.

Mijn grootste uitdaging is die “akelig zeldzame combinatie van fantasie en realisme”.
Ik ben van nature een optimist, wat is realistisch? Hoeveel tijd heb je nodig of wil je gebruiken, bijvoorbeeld om een artikel te schrijven? Na hoeveel tijd is een artikel goed genoeg om deze de wijde wereld in te sturen?

Ach, voor nu is dit artikel klaar. Het moet ruimte maken voor een volgende. Blijven bewegen. Ik druk dus nu op de publicatieknop en wens jou en mezelf vandaag veel succes!